freaky.be

De Britse trip hop groep Massive Attack gaf zondagavond present in een afgeladen Vorst Nationaal met een wervelende sound and light show om U tegen te zeggen. Robert Del Naja en Grant Marshall (in totaal waren een 10-tal muzikanten van de partij) bewezen dat ze live uiterst meeslepend zijn met hun mix van groove, soul en electronic. Alle klassiekers uit de beginperiode met Blue Lines (1990) en ook Mezzanine (1998) werden pompend de zaal ingestuurd, afgewisseld met nieuwe nummers, en daarbij letterlijk geruggesteund door een podiumbrede video wall waarop subliem hun politiek-maatschappelijk gedachtengoed werd gespuid, in het Nederlands en het Frans en doorspekt met een flinke dosis humor. Topzangeres Martina Topley-Bird – die ook het voorprogramma voor haar rekening nam – bracht ‘Teardrop’ met een oranje fluorescerende mantel om haar schouders waardoor het nummer een extra psychedelische toets kreeg. Meeslepende versie ook van ‘Unfinished sympathy’ en het niet te versmaden ‘Safe from harm’,  krachtig gezongen door de onverwoestbare souldiva Deborah Miller. Tijdens ‘Marakesh’ werden we overspoeld door een vloedgolf van vlaggen en tal van logo’s zoals van Apple, Nestlé, zelfs Gazprom! (Russians seem to be everywhere…) op het videoscherm…

Massive Attack kreeg me ooit in zijn greep met ‘Dissolved Girl’ op de originele soundtrack van The Matrix (Wachowski Bros, 1999), en ‘Angel’ op de score van de film Snatch van Guy Ritchie (2000), hier in Vorst getransformeerd tot een broeierige hypnotiserende groove door de onovertroffen reggaestem van Horace Andy. Blue Lines en vooral Mezzanine blijven voor mij nog steeds onbetwiste meesterwerken met daarop ook de invloeden van Tricky en Shara Nelson voor zij aan hun solovlucht begonnen, en Liz Fraser van Cocteau Twins.

We waren het erover eens: een kolkend concert dat zijn geld méér dan waard was! (Ik ga dus niet helemaal akkoord met Koen Bauters in De Standaard naar aanleiding van het recente optreden in de Lotto Arena). Hell Yeah!