Net de jongste productie van De Tijd bijgewoond: in Ibsen³ neemt regisseur Lucas Vandervost 3 stukken van de Noorse toneelschrijver Henrik Ibsen (1828-1906) als uitgangspunt: Een poppenhuis (1879), De vrouw van de zee (1888) en Hedda Gabler (1890) en legt het patroon van drie vrouwenlevens uit deze stukken bloot, telkens aan de hand van het eerste bedrijf en de laatste 3 zinnen. De 3 vrouwen voelen hun huwelijk als een gevangenis. Nora, Ellida en Hedda zitten met hun gedachten in de toekomst, die wat hen betreft al is begonnen. Ze hebben de deur van het verleden radicaal achter zich dicht getrokken: de ene door het lint van het huwelijksleven door te knippen met een scheiding, de ander met een pistool. Alleen de derde beslist zich voortaan te schikken in de poppenkast van het burgerlijke leven. Is dit de toekomst die zij zich hadden voorgesteld? Wie ze droomden te zijn valt niet te rijmen met wie ze kúnnen zijn.
Een zware, nogal afstandelijke voorstelling over het rationele beginsel van oorzaak en gevolg, met heel veel tekst, maar gelukkig weten de drie spelers zo nu en dan te ontroeren.
De Noorse toneelschrijver Henrik Ibsen (1828-1906) legt de vinger op de verstikkende moraal van het huwelijk. Anno 2009 is hij weliswaar nog steeds actueel.
Tekst: Henrik Ibsen, regie: Lucas Vandervost, met: Lucas Vandervost, Suzanne Grotenhuis en Michael Vergauwen
Recent Comments