freaky.be

We kunnen met een gerust gemoed sterven. Waar weekends al niet goed voor zijn. Enerzijds hebben we een schuldsaldoverzekeringdinkofferte en anderzijds heb ik EINDELIJK Jarvis Cocker live gezien.
Jarvis Cocker beheerst mijn muzikale leven al lang. Op Pulp ging ik in de jaren stillekes uit de bol, en alles wat de man nadien gemaakt heeft, werd alsmaar beter en beter. Zijn nieuwste album is een pareltje. Rock pur sang. Lyrics die je van een groot muzikant mag verwachten.

I love your body ’cause I’ve lost my mind
If you want someone to talk to, you’re wasting your time
If you want someone to share your life, you need someone who is alive
And if every relationship is a two-way street, I have been screwing in the back whilst you drive

I never said I was deep, but I am profoundly shallow
My lack of knowledge is vast, and my horizons are narrow
I never said I was big, I never said that I was clever
And if you’re waiting to find what’s going on in my mind, you could be waiting forever
Forever and ever

Gisterenavond (met heel de freaky redactie!) naar de AB getrokken. Ik was nerveus. Helden aan het werk zien is altijd tricky. De kans dat dat tegenvalt zorgt voor een ongemakkelijk gevoel.
De tweede helft van het voorprogramma nog net kunnen meepikken. The Legendary Tiger Man wordt zeker nog uitgediept ten huize freaky.
Maar dan, dan was het de beurt aan Jarvis. Wat een présence, wat een muziek, wat een dansjes, wat een performer. De man is volop bezig in de voetsporen te treden van zijn grote voorbeelden. De Scott Walkers, Brels, Bowies en Gainsbourgs van deze wereld. Troubadours. Mensen die zingen en optreden als een métier beschouwen. Vakmensen. Mensen die hun eigen nummers met liefde zingen. Ik ben omver geblazen. Bindteksten waarvan de doorsnee stubru radio presentator met schaamrood al huilend zou weglopen. Humor, emotie en waarheden. Jarvis liegt niet, hij zingt zijn waarheid. Zowat het volledige laatste album is de revue gepasseerd met hier en daar een nummertje uit zijn vorige solo plaat (kippevel kreeg ik bij Big Julie Rules the World) en ik denk ook één nummertje van Pulp herkend te hebben.

Jarvis, laat ons een deal sluiten. Jij maakt elke twee jaar een nieuw album, ik koop ze, en samen worden we oud. Hors catégorie.

UPDATE: Check zeker de foto’s eens bij Tim Broddin.