Tag Archive for 'gent'

In de marge

In de marge

Een absolute aanrader is de tentoonstelling over Belgische documentaire fotografie In de marge, nog tot 4 september te bezoeken in het onvolprezen Museum Dr. Guislain. In zes zalen en de binnentuin (een mooie selectie uit Zona van Carl De Keyzer!) krijgt de bezoeker een topselectie van 22 Belgische documentaire fotografen (zie hieronder) die de ‘andere kant’ van het bestaan aan het licht brengen: het afwijkende, het delinquente, het buitengewone, het onopgemerkte, het ordinaire. Volgens de perstekst slaat het concept ‘in de marge’ “zowel op de fotograaf zelf die in de kantlijn opereert, die op een ‘andere’, eigenzinnige manier met fotografie bezig is, als op de inhoud van zijn werk”.

Het is voor de allereerste keer dat de vier Belgische Magnumfotografen op één tentoonstelling werk tonen: Carl De Keyzer, Harry Gruyaert, Martine Franck en John Vink.

Ook het begeleidende fotoboek (vormgeving Dooreman & Pieter Willems) met teksten (N/F/E) van Patrick Allegaert, Bart Marius, Yoon Hee Lamot, Kaat De Jonghe en Eric Min is alweer een schot in de roos.

De fotografen:

  • Filip Claus (Roma: portret van de Romazigeuners in Slovakije)
  • Carl De Keyzer (Zona, Siberian Prison Camps: de correctionele straf- en werkkampen in het noordwesten van Rusland)
  • Bieke Depoorter (I am about to Call it a Day: foto’s van slaapplaatsen tijdens haar doortocht in de Verenigde Staten) (laureaat van de Magnum Expression Award 2009)
  • Tim Dirven (Gheja: psychiatrie in Roemenië)
  • Martine Franck (Le temps de vieillir: de omgang van verschillende culturen met ouder worden)
  • Cédric Gerbehaye (Congo in Limbo: een postkoloniale beschaving die nog steeds op zoek is naar een eigen identiteit)
  • Brigitte Grignet (Palestine. Unfortunately it was Paradise: vrouwen in de Palestijnse samenleving)
  • Harry Gruyaert (Made in Belgium by Night: het caféleven in België in de jaren 1970 en 1980)
  • Nick Hannes (De Spaanse Costa’s: toerisme)
  • Viviane Joakim (Secrets of Souls: kabinetten van psychiaters, psychologen en psychoanalytici)
  • Gert Jochems (RUS: het postcommunistische Siberië)
  • Jimmy Kets (Match of the Day: een uitstap van twee voetbalfans naar Manchester United)
  • Jan Locus (Ex Voto: jaarlijkse bijeenkomst van Koptische tatoeëerders in Egypte)
  • Jacques Sonck (Archetypes: portretten)
  • Marie Sordat (Gitans: een persoonlijke getuigenis over een zigeunergemeenschap in het zuiden van Frankrijk)
  • Bruno Stevens (Land of the Free: een confrontatie tussen de Westerse en Oosterse cultuur)
  • Dieter Telemans (Skin Deep: portret van albino’s in Tanzania)
  • Marc Trivier (Photographs: portretten van personen, objecten en plaatsen)
  • Gaël Turine (Voodoo: getuigen van de voodoocultuur in Benin, Haïti en de Verenigde Staten)
  • Michel Vanden Eeckhoudt (Zoologies: dieren in gevangenschap)
  • Stephan Vanfleteren (Etienne: het dagelijks bezoek van Etienne aan het  Psychiatrisch Centrum Dr. Guislain)
  • John Vink (The Quest for Land: de onteigeningsproblematiek die Cambodja sins de jaren 1960 in haar greep houdt).

 

Sam Amidon

Zijn album I see the sign, van vorig jaar, stond helemaal boven mijn eindejaarslijstje, aangevinkt met een dikke, vette stift als ‘Meesterwerk’. De 30-jarige Sam Amidon zit bij het befaamde Bedroom Community label, van o.a. Valgeir Sigurðsson (Bjork, Bonnie Prince Billy) en Nico Muhly, dat zowel modern klassiek, ambient, drone als folk de wereld instuurt, telkens met muzikaal experiment hoog in het vaandel. Amidon kreeg folk en gospel van z’n ouders (beiden begnadigde muzikanten) met de paplepel mee, maar geeft op onnavolgbare wijze een hedendaagse twist en urgentie aan oude moordballads, traditionals en zelf een R. Kelly cover (‘Relief‘). Dat hij zich bovendien weet te omringen door de juiste mensen mag blijken uit het feit dat onder andere popdiva Beth Orton meezingt op zijn jongste plaat. Gisteren stond hij in het gezelschap van een bescheiden drummer/bassist/toetsenist in de Domzaal van de Vooruit en dat klonk ongeveer zo (slechte kwaliteit is te wijten aan de camera van mijn telefoon):

De man heeft een goed gevoel voor humor én een Ninja Turtle fetisj, een gezonde afwijking die steeds op mijn bijval kan rekenen, zeker als je jezelf op banjo begeleidt:

Blij dat we er bij waren en wij kijken alleszins al uit naar nieuw werk van Sam ‘Donatello’ Amidon…

 

Opendeurweekend Het Huis van Alijn

Dit weekend is het feest bij mijn (tijdelijke) werkgever Het Huis van Alijn. Sinds ongeveer een maand maak ik beschrijvingen van een deel van de familiefilms die er bewaard worden. Erg boeiend werk, want het is een prachtige en zeer gevarieerde collectie…

Studio Alijn

Maar, feest dus! STUDIO ALIJN, hun jongste creatie, opent op zaterdag 2 en zondag 3 april zijn deuren. STUDIO ALIJN is opgevat als een kenniscentrum over de cultuur van alledag. De museumcollectie, het foto- en filmarchief zijn er voortaan op afspraak digitaal raadpleegbaar. STUDIO ALIJN bevindt zich naast de museumshop, op de Kraanlei 69.

Vanavond, 1 april, wordt ook de fototentoonstelling UIT HET FOTOALBUM, afl.4 TROTS OP MIJN AUTO geopend, met naast een foto waar mijn broer en ik poseren voor de Autobianchi van ons ma, ook nog deze foto van de Citroën DS van ons vader (in totaal zijn er honderden foto’s te zien en geloof me vrij, er zitten prachtexemplaren tussen):
Citroen DS
En last but not least, ook het filmproject BYE BYE SUPER 8 van Johan Kramer zal vanavond in première vertoond worden. De Nederlandse filmmaker Johan Kramer maakte 25 portretten van 8-jarigen met de laatste doosjes Kodachrome. Deze portretten worden op 25 projectoren tegelijk geprojecteerd, wat een vrij uniek spektakel oplevert. Op zaterdag en zondag zijn er projecties op vastgelegde tijdstippen (4 x per dag, ondergetekende zal ook enkele projectoren bedienen, als dat maar goed afloopt). Na het weekend kan je de digitale versie van het project nog tot 3 juli bekijken in het museum. Hier zie je een korte impressie van het project in de Kunsthal in Rotterdam:

En een voorstelling van het project door Kramer zelf:


De avond wordt afgesloten met een optreden van de onvolprezen The Antler King, die een still uit één van de familiefilmpjes gebruiken voor de hoes van hun debuutplaat. Allen daarheen, freaks!

Monster Magnet

Een stevige brok jeugdsentiment vorige week in de Handelsbeurs: stoner rockpionniers Monster Magnet kwamen er even de boel platwalsen. Nu weten we wel zeker dat Josh Homme simpelweg een mietje is. Kameraad Job en ik stelden bij onze aankomst goedmoedig vast dat het publiek van divers pluimage was en dat het aantal motards gehesen in te kleine jeansvesten met het logo van hun chapter erop gestreken door hun moeder, best meeviel. De lelijkheid van de merchandise die te koop was, hield alvast de belofte in van een vlammend metalconcert.

Na een matig voorprogramma (een geheel uit Duitse pornoacteurs van de jaren 70 met bijhorende hoefijzersnorren samengestelde band die luisterde naar de naam 7th Void), kwam een behoorlijk door drank, drugs en héél véél rock ‘n’ roll in het broeierige vet gehesen Dave Wyndorf met wapperende manen even bewijzen dat hij nog steeds de grootste brulboei uit de rockgeschiedenis is.

Wyndorf blijkt bovendien een uiterst sympathieke kerel. Een vakman die het beste uit zichzelf naar boven wist te halen en moeiteloos het publiek op zijn hand kreeg, geruggesteund door een schitterende band waar het speelplezier vanaf droop. Alle hits kwamen aan bod en werden héérlijk lang uitgesponnen. Dit is de setlist:

Monster Magnet Setlist Handelsbeurs, Ghent, Belgium 2010

Wyndorf heeft trouwens gedurende het hele concert zijn gevoerde leren vest aangehouden. Gotta love the guy! Organisator Democrazy maakte een mooie set op hun Flickrpagina. En op Cutting Edge staat er eveneens een mooie set. En niet vergeten:

the Gods told us to relax ;-)

Art Marathon

De afgelopen week stond voor ons in het teken van een uitgebreide trip doorheen de wereld van de hedendaagse kunst.

Ensor

Zo bijvoorbeeld loopt in het kader van de 150ste geboorteverjaardag van James Ensor (1860-1949) in ING te Brussel een rijk gestoffeerde expo van deze eigenzinnige kunstenaar, getiteld Ensor ontmaskerd. De tekeningen en schilderijen van deze Oostendse schilder doen ons als het ware binnentreden in het creatieve brein van Ensor en dompelen ons onder in zijn buitengewone verbeelding…

In Gent sloegen het Museum voor Schone Kunsten en het S.M.A.K. dan weer de handen in elkaar voor de boeiende Hareng Saur: Ensor en de hedendaagse kunst, een zeer originele en frisse kijk op Ensors oeuvre als tijdloos kunstenaar, waaruit blijkt dat zijn werk ook in de huidige artistieke context zeer actueel blijft. Niet alleen zijn techniek, maar ook zijn onderwerpen zijn verrassend eigentijds, met thema’s als de sociale kritiek, de identificatie met Christus, de massa, de satire en de dood. De tentoonstelling legt verbanden tussen de beeldende wereld van Ensor en die van onder meer Francis Alÿs, Thierry De Cordier, Marlene Dumas, Thomas Hirschhorn, Tomasz Kowalski, Cindy Sherman, Thomas Schütte, Andy Warhol en anderen.

Enrique Marty - Fear and Megalomania in fifteen different states

Op naar Brugge alwaar Luc Tuymans tekende voor Een visie op Centraal-Europa – The reality of the lowest rank. Het uitgangspunt van deze tentoonstelling is de wereld van verschil tussen Brugge en Warschau.  Terwijl Brugge de eeuwen getrotseerd heeft, werd Warschau tijdens WOII vernield en heropgebouwd. De expositie zit vol tegenstellingen: licht – donker, Oost – West, verleden – heden… Gespreid over 5 locaties in de stad, bevat de tentoonstelling werken van meer dan 40 kunstenaars, onder wie Zbigniew Rybczyński in het Concertgebouw, Mirosław Bałka, Hans Bellmer, Guillaume Bijl, Takashi Murakami, Sigmar Polke, Quay Brothers, Gerhard Richter, Bruno Schulz in het Arentshuis, de reuzengrote opgeblazen pop van Paweł Althamer (Memling Sint-Jan – Hospitaalmuseum), Mirosław Bałka, Tadeusz KantorPriit Pärn, Jan Svankmajer, Luc Tuymans in de Stadshallen en in het prachtige Grootseminarie werk van Bałka, Walerian Borowczyk, Zbigniew Libera, Sigmar Polke, en anderen.

En dan op naar Antwerpen…. nieuwsgierig naar het werk van Michaël Borremans (°1963, Geraardsbergen) in Zeno X Gallery. Deze galerie van Frank Demaegd heeft een neus voor talent en dankt zijn bekendheid aan een vruchtbare samenwerking met kunstenaars zoals Raoul De Keyser en Luc Tuymans. Een 6-tal monumentale werken van Borremans – oorspronkelijk opgeleid als fotograaf, maar sinds midden jaren negentig legt hij zich toe op tekenen en schilderen – zijn er te bewonderen.. We konden alleen maar beginnen dromen van een nieuwe overzichtstentoonstelling van deze boeiende kunstenaar die woont en werkt in Gent.

Michaël Borremans - Red hand, green hand

Het werk van de Duitse Anselm Kiefer (°1945) in het KMSK was uit een ander hout gesneden. Diens monumentale werken vanaf de jaren ’80 tot nu uit de rijke collectie van de Duitse familie Grothe, representatief voor de beeldtaal van Kiefer, doen vaak naar adem happen. Naast de bekendere thema’s in zijn werk zoals de geschiedenis van zijn land, de Holocaust en de Tweede Wereldoorlog, komen ook zijn belangstelling voor literatuur, religies en mythologie aan bod. In zijn grootse realisaties gebruikt Kiefer materialen zoals as, aarde, ijzer, oxide, glas en hout. Het momenteel leegstaande KMSKA – de renovatie wordt voorbereid – vormt een gedroomd decor voor Kiefers indrukwekkend oeuvre.

Anselm Kiefer - Am Anfang (2008)

Al bij al, laat één ding duidelijk wezen: wij hebben onze tijd niet verloren…….

Kyocera Long Life Marathon Gent

Vorige zondag deed ik mee aan de eerste editie van de Kyocera Long Life Marathon Gent. Ik liep de halve marathon (21097.5m)  in een verdienstelijke 1:51:32. Ik was graag onder de 1:45 gebleven, maar krampen naar het einde van de rit toe, het vroege ochtenduur en de barre weeromstandigheden bij de start,  hebben me parten gespeeld. Voor de rest zoek ik geen excuses.

Het parcours van deze eerste editie was heel erg mooi, groen en gevarieerd. Na een rondje Watersportbaan, ging het naar de Blaarmeersen en van daar langs de Drie Leien terug richting Topsporthal. Bovendien is de finish op de atletiekpiste van de Topsporthal en dat is toch vrij spectaculair. Jammer dat we geen gans rondje mochten doen alvorens te finishen. De organisatie kon beter op bepaalde vlakken: de wegbewijzering was niet altijd even duidelijk, de bevoorrading was op toen ik voorbij de eerste post  passeerde, het uitdelen van de borstnummers nam veel tijd in beslag en het ergerlijkste vond ik dat er geen duidelijke aanduidingen waren van het reeds afgelegde traject. Ik heb trouwens het gevoel dat het hele traject van de halve marathon iets langer is dan 21km (een vermoeden dat bevestigd wordt door het antwoord van de winnaar van de marathon toen een journalist hem feliciteerde met zijn scherpe tijd: “Ja, als de afstand klopt”). Bij de aankomst kregen alle deelnemers een (soort plastieken) medaille en een goodiebag, met daarin het boek van MarathonMan (die me ingehaald heeft, man, wat staan die gast zijn benen krom) én een spuitbus haarspray en mousse (WTF?).

Hoe dan ook, ik lees op de website van de organisatie alleen maar goede voornemens voor een volgende editie. En dan doe ik zeker nog eens mee. Voor de bus haarlak, natuurlijk…

Woon werkverkeer werken.

De weg van thuis naar het werk bestaat uit een paar straten.

We vertrekken op de sint-denijslaan.

Photo0038

Komen vervolgens op het kruispunt met de voskenslaan.

Photo0037

Steken het – naar mijn bescheiden mening – mooiste plein van Gent over. (wanneer al die fietsen daar niet staan)

Photo0035

Wandelen door de elisabethlaan.

Photo0034

Nemen een stukje kortrijksesteenweg.

Photo0033

Om vervolgens in de nederkouter terecht te komen.

Photo0031

Vandaar is het bergop naar de sint-pietersnieuwstraat.

Het bouwverlof is precies gedaan. :D
Wel leuk zonder al die auto’s.

Gustave Van de Woestyne

Nog tot 27 juni loopt er in het Gentse Museum voor Schone Kunsten een unieke retrospectieve van het werk van kunstschilder/tekenaar/illustrator Gustave Van de Woestyne, die omschreven wordt als één van de meest oorspronkelijke kunstenaars uit de Belgische kunstgeschiedenis. Gustave Van de Woestyne, broer van schrijver Karel Van de Woestijne (die zijn naam ‘vervlaamste’), werd in zijn geboortestad Gent slechts één keer in ’49, herdacht met een tentoonstelling in het MSK, en dat twee jaar na zijn overlijden. Meer dan een halve eeuw later valt hem nu eindelijk in datzelfde museum de eer te beurt die hij verdient, en dit met een schitterend overzicht van zijn omvattende oeuvre, dat opvallend modern en fris oogt.

Gustave Van de Woestyne gaf een eigenzinnige interpretatie aan het symbolisme en het expressionisme. In de tentoonstelling passeren chronologisch en zeer gedetailleerd de verschillende fasen in zijn werk de revue: het symbolistische werk uit de Latemse en Leuvense tijd (de boerenportretten, religieuze taferelen,…), de Engelse toets tijdens de Eerste Wereldoorlog, het expressionistische werk van de jaren 1920-1930, en het latere oeuvre in de geest van het nieuwe realisme. Er is een voortreffelijke catalogus beschikbaar, uitgegeven door het Mercatorfonds.

In het Brusselse museum voor Schone Kunsten loopt terzelfdertijd een expositie over het Symbolisme in België, waarin vooral het Gesamtkunstwerk en het Brusselse fin de siècle centraal staan. Naast werken van Félicien Rops (van wiens werk we gulzig konden proeven tijdens een koude januarinamiddag in Namen), Khnopff, Spilliaert, Minne en vele anderen, vallen hier ook een paar werken van Van de Woestyne te bekijken. Deze expo is vooral een illustratie van het door curator Michel Draguet in 2005 gepubliceerde essay Le Symbolisme en Belgique, en geeft een eerder rommelige en oninteressante indruk. Heel wat grote namen werden op een symbolistisch hoopje gegooid en voor ons was alle betekenis en zingeving vér zoek. Diametraal tegengesteld althans aan de sobere, ingetogen verzameling meesterwerken van stadsgenoot Gustave Van de Woestyne. Het Gentse Museum voor Schone Kunsten steekt met deze voortreffelijke tentoonstelling zijn Brusselse evenknie ruimschoots naar de kroon…

Stem op je favoriete museum voor de Museumprijs 2010.

Designmarkt

Via een newsletter kwam ik een poos geleden te weten dat Frederic Rozier dit weekend in Gent een designmarkt organiseert. Hé, dat is een ex-klasgenoot dacht ik. Even via facebook luisteren wat ik me daar allemaal bij moet voorstellen. Als er in Gent een designmarkt doorgaat, dan denk ik dat ik daar wil zijn, mooie dingen kijken, i like. Ik surf veel op design. Online window shopping zeg maar. Flickr groups afschuimen, fora lezen en grote en minder grote online shops bekijken. Een sucker voor wat men mid-century modern noemt, hoewel mid-century modest me ook kan boeien. Enfin, ik ben van mening als je op zoek gaat naar een meubel, laat je de tweedehands vintage markt best niet links liggen, die dingen ademen. De materialen zijn echt, net als de gebruikssporen.

Terug naar de Designmarkt. Frederic is naast organisator van het Designmarkt concept en galleriehouder van Design 7 ook expert voor veilinghuizen Bernaerts. Zijn liefde voor Design is het resultaat voor een levenslange bewondering voor esthetiek. Naast design meubelen is hij ook gepassioneerd door kunst en architectuur.
Met het designmarkt concept wil hij meehelpen aan het loskoppelen van design van het elitaire en hoogdrempelige. De nadruk ligt op het toegankelijk maken van design voor elk budget. Vanzelfsprekend zal je er exclusieve stukken vinden maar ook gebruiksobjecten voor iedereen en ieders budget.
Vintage design zit in de lift. Klassiekers waarvan de heruitgaves goed scoren en populair zijn doen het erg goed op de vintage markt, denk maar aan de Eames Lounge Chair.
Op de designmarkt kan je ook je eigen designobject onderwerpen aan een expertise van Frederic. Ik vroeg me af wat het resultaat zou zijn van zo’n expertise. We hebben in ons huis een lamp hangen waarvan we beiden zot zijn en vroegen Frederic zijn professionele mening.

Light

De lamp is Italiaans uit de jaren 50, een Arteluce of Arredoluce productie. Het model is niet gecatalogeerd en is zo’n 300 tot 500 euro waard (indien ze gemerkt is, loopt de waarde op).

Breng dus dit weekend (6 en 7 maart) jullie designobject mee en ga eens langs op de designmarkt in Loods22. Misschien lopen we elkaar daar tegen het lijf.

Stuiken for Life

DSC_0021

Zondagavond zijn we ten voordele van het goede doel een filmpje gaan kijken. Niks bijzonders. Ware het niet dat het een initiatief van de bibliotheek van de universiteit gent was (vermoed ik) en het evenementje plaatsvond in de belvedère van de boekentoren. De film was een dansfilm van Vandekeybus (In Spite of Wishing and Wanting). Mensen zien bewegen is leuk, maar ik ben geen kenner. De film was ok de muziek van David Byrne schitterend. Hij werd voorafgegaan door de kortfilm Tanghi Argentini (die gedeeltelijk opgenomen werd in de bibliotheek).

Film verwijderd op aanvraag van BAF.

Genoeg over cinema. De locatie daar was het hem allemaal om te doen (in combinatie met de films vanzelfsprekend). Als je daar rondwandelt en naar buiten kijkt zie je vanalles en zie je heel ver.

DSC_0011

Maar als je je in dat fantastisch interieur op een stoel zet op een donkere winteravond, dan zie je rondom rond enkel wolken die voorbij drijven. Een goed uur lang voelde het alsof ik aan boord van een zeppelin naar een film aan het kijken was. Een magische ervaring. Stuiken for Life … Merci!