Charles Burns, niet de eigenaar van de kerncentrale in The Simpsons, maar wel de auteur van onder andere het geweldige Black Hole en verschillende legendarische platenhoezen, heeft een nieuwe strip uit. Black Hole is wat mij betreft één van de mijlpalen in de stripgeschiedenis. Dit boek, over hoe jongeren in Seattle omgaan met een seksueel overdraagbare ziekte die mutaties veroorzaakt, heeft mij nooit meer losgelaten. Ook zijn andere bij Fantagraphics verschenen bundels zijn absolute aanraders. Het was lang wachten op X’ed Out, maar het was meer dan de moeite waard. Burns is terug en hij is in topvorm.
Centraal staat Doug, een schuchtere, jonge kerel die zich af en toe aan performance-art in onversneden beatnikstijl waagt. Tijdens die optredens draagt hij bovendien een Kuifje-achtig masker en noemt hij zichzelf ‘Nitnit’. Bij aanvang van het boek is Doug bedlegerig en slikt de ene na de andere pijnstiller. In een droom ziet hij zijn jaren geleden gestorven zwarte kat, Inky, door een enorm gat in zijn slaapkamermuur stappen. Wanneer hij Inky volgt komt Doug in een vreemde wereld vol amfibische wezens terecht. Ondertussen krijgen we via flashbacks een idee hoe hij in zijn ziekelijke toestand is verzeild: je raadt het al, een mysterieus meisje ligt aan de basis van zijn problemen.
Verbluffend is de manier waarop Burns verschillende tekenstijlen gebruikt, afhankelijk van de toestand waarin Doug zich bevindt. Wanneer Doug in die andere dimensie rondwaart refereert Burns overduidelijk aan Hergé. De cover is – hoe kan het anders – eveneens een hommage aan Kuifje, in het bijzonder De Geheimzinnige Ster.
Maar dit is zo veel meer dan een eerbetoon aan Kuifje. Het is pur sang Burns, met een vleugje David Lynch. Voeg daar de vele verwijzingen naar fotografie en de feel en sfeer uit de boeken van hombre invisible William S. Burroughs bij, en je komt uit op een behoorlijk hypnotiserende trip. Ik kijk nu al uit naar het tweede deel van dit veelbelovende drieluik.
Recent Comments