Eindelijk is er de langverwachte bundeling van de ‘bijna complete’ strips van Joost Swarte! ‘Bijna compleet’, want we krijgen een mooi overzicht van het ganse stripwerk, op wat vroeg werk na dat de selectie niet overleefde. Swartes honderden ontwerpen voor boeken en tijdschriften (onder andere voor Humo, The New Yorker en Raw, het toonaangevende blad van Art Spiegelman en diens vrouw Françoise Mouly), platen- en cd-hoezen, postzegels en zelfs meubels vallen hier dus buiten beschouwing. Joost Swarte is ongetwijfeld een van de meest veelzijdige en invloedrijke exponenten van de ‘klare lijn’: een term die Swarte trouwens zelf bedacht om de tekenstijl van Hergé en diens navolgers aan te duiden en die hij voor het eerst gebruikte in 1977 naar aanleiding van een Kuifje-tentoonstelling in Rotterdam. Die andere grootmeester van de klare lijn, Chris Ware, zorgt in deze verzameling voor een mooie inleiding, waarin hij – hoe kan het ook anders – zijn bewondering voor Swarte niet onder stoelen of banken steekt.
Het is bijzonder leuk om als fan alle dada’s van Joost Swarte voor het eerst samen te zien: architectuur (hij is een meester in perspectief!), industriële vormgeving (nooit geziene machines die niet werken, maar er prachtig uitzien), oude auto’s en vliegtuigen (de Junkers en Cadillacs vliegen je om de oren), de atoomstijl van de jaren ’50 (die decors!), letters en drukwerk, muziek (zie de grappige strip over Fats Domino) én knappe meiden. Voor een mooi verhaal moet je niet bij Swarte zijn: nee, zijn universum is er een van absurditeit, anticonformisme en ironie (de ultieme underground stripheld blijft wat mij betreft Jopo de Pojo!), maar dan wel piekfijn en adembenemend mooi verbeeld. Een absolute must, dit boek.
Recent Comments