Een absolute aanrader is de tentoonstelling over Belgische documentaire fotografie In de marge, nog tot 4 september te bezoeken in het onvolprezen Museum Dr. Guislain. In zes zalen en de binnentuin (een mooie selectie uit Zona van Carl De Keyzer!) krijgt de bezoeker een topselectie van 22 Belgische documentaire fotografen (zie hieronder) die de ‘andere kant’ van het bestaan aan het licht brengen: het afwijkende, het delinquente, het buitengewone, het onopgemerkte, het ordinaire. Volgens de perstekst slaat het concept ‘in de marge’ “zowel op de fotograaf zelf die in de kantlijn opereert, die op een ‘andere’, eigenzinnige manier met fotografie bezig is, als op de inhoud van zijn werk”.
Het is voor de allereerste keer dat de vier Belgische Magnumfotografen op één tentoonstelling werk tonen: Carl De Keyzer, Harry Gruyaert, Martine Franck en John Vink.
Ook het begeleidende fotoboek (vormgeving Dooreman & Pieter Willems) met teksten (N/F/E) van Patrick Allegaert, Bart Marius, Yoon Hee Lamot, Kaat De Jonghe en Eric Min is alweer een schot in de roos.
De fotografen:
- Filip Claus (Roma: portret van de Romazigeuners in Slovakije)
- Carl De Keyzer (Zona, Siberian Prison Camps: de correctionele straf- en werkkampen in het noordwesten van Rusland)
- Bieke Depoorter (I am about to Call it a Day: foto’s van slaapplaatsen tijdens haar doortocht in de Verenigde Staten) (laureaat van de Magnum Expression Award 2009)
- Tim Dirven (Gheja: psychiatrie in Roemenië)
- Martine Franck (Le temps de vieillir: de omgang van verschillende culturen met ouder worden)
- Cédric Gerbehaye (Congo in Limbo: een postkoloniale beschaving die nog steeds op zoek is naar een eigen identiteit)
- Brigitte Grignet (Palestine. Unfortunately it was Paradise: vrouwen in de Palestijnse samenleving)
- Harry Gruyaert (Made in Belgium by Night: het caféleven in België in de jaren 1970 en 1980)
- Nick Hannes (De Spaanse Costa’s: toerisme)
- Viviane Joakim (Secrets of Souls: kabinetten van psychiaters, psychologen en psychoanalytici)
- Gert Jochems (RUS: het postcommunistische Siberië)
- Jimmy Kets (Match of the Day: een uitstap van twee voetbalfans naar Manchester United)
- Jan Locus (Ex Voto: jaarlijkse bijeenkomst van Koptische tatoeëerders in Egypte)
- Jacques Sonck (Archetypes: portretten)
- Marie Sordat (Gitans: een persoonlijke getuigenis over een zigeunergemeenschap in het zuiden van Frankrijk)
- Bruno Stevens (Land of the Free: een confrontatie tussen de Westerse en Oosterse cultuur)
- Dieter Telemans (Skin Deep: portret van albino’s in Tanzania)
- Marc Trivier (Photographs: portretten van personen, objecten en plaatsen)
- Gaël Turine (Voodoo: getuigen van de voodoocultuur in Benin, Haïti en de Verenigde Staten)
- Michel Vanden Eeckhoudt (Zoologies: dieren in gevangenschap)
- Stephan Vanfleteren (Etienne: het dagelijks bezoek van Etienne aan het Psychiatrisch Centrum Dr. Guislain)
- John Vink (The Quest for Land: de onteigeningsproblematiek die Cambodja sins de jaren 1960 in haar greep houdt).
Terwijl het ventje in Rotterdam in een cinemazetel zat, nam ik de gelegenheid te baat om er even wat fotografie te gaan proeven. In de Fotogalerie (van de Academie) loopt (nog tot 7/2) de Photo Academy Award, werken uit een internationale fotocompetitie voor laatstejaars en afgestudeerden van Nederlandse en Belgische academies. Een dertigtal jonge fotografen stelt er een selectie foto’s tentoon. Mijn aandacht ging vooral uit naar de Gentse Bieke Depoorter, die met haar Ruslandproject Oe menia eind vorig jaar in NY werd onderscheiden met de Magnum Expression Award (zie hierover mijn eerdere post dd 26/10/2009). Nog over Rusland: aangrijpende foto’s van Masha Osipova en Pavel Prokopchik, die elk op een heel eigen manier hun verhaal in beeld weten te brengen – 2 namen om te blijven volgen! Deze expo reist in maart naar Antwerpen.
Van een heel ander kaliber nog is Nicholas Nixon (°1947), Amerikaans fotograaf die vooral bekend werd met zijn portret- en documentaire fotografie. In het Nederlands Fotomuseum loopt momenteel de expo The Brown Sisters, een fascinerende zwart-wit portretreeks van zijn vrouw Bebe Brown en haar drie zussen. Nixon maakt 1 portret per jaar, met alleen de gezichten met een deel van de lichamen, en de zussen steeds in dezelfde orde van links naar rechts: Heather, Mimi, Bebe en Laurie. De serie is een sterk beeldverhaal over de sporen die de tijd achterlaat. De eerste foto dateert uit 1975, de meest recente uit 2009. Nixon werkt met breed formaat, en drukt zijn foto’s af vanaf 8X10 inch negatieven. Hij won verschillende prestigieuze prijzen, oa de National Endowment for the Arts Photography Fellowship en Guggenheim Fellowships. Een intrigerende kijkervaring!
De Gentse fotografe Bieke Depoorter (23) is het afgelopen weekend in NY onderscheiden met de Expression Award van het internationale foto-agentschap Magnum, een prestigieuze prijs voor aanstormend talent. Depoorter trok voor Oe menia – With me, haar eindwerk aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Gent (KASK), driemaal alleen door Rusland. Haar bedoeling was om met de Transsiberië Express van Moskou naar Vladivostok te reizen, maar al gauw stapte ze af in de kleine dorpen. De Russische taal onmachtig, behielp ze zich met een briefje waarin ze om een slaapplaats vroeg, opgesteld door haar eerste gastvrouw. Depoorters foto’s geven een beeld van kroostrijke gezinnen die slapen, eten, huilen en overleven in één enkele kamer, en waar zijzelf bijzonder gastvrij werd ontvangen.
Naast een geldprijs van 6.700 euro, zal ze intensief worden begeleid door Magnumfotografen. De jury werd gevormd door Alec Soth, Paolo Pellegrin, Susan Meiselas en Jonas Bendiksen. Deze laatste zegt over haar afstudeerproject dat het “de rauwe schoonheid van het reizen, van een onbevangen blik” benadrukt. Ander Magnum-fotograaf en stadsgenoot Carl De Keyzer vindt dat haar werk ‘eruit springt’ en dat we zeker nog van haar zullen horen, als ze deze prijs als springplank weet te gebruiken. Depoorters werk zal te zien zijn in Rotterdam en Antwerpen begin 2010.
A suivre, en wel daarom: ziehier opnieuw de grauwe realiteit van Rusland, vanuit een totaal andere maar daarom niet minder persoonlijke invalshoek dan Nick Hannes, die ons recent in het Antwerpse fotomuseum ook het hedendaagse Oostblok door zijn lens, na meerdere treinreizen, meegaf.
Recent Comments