And now for something completely different.
Een hele poos geleden waren we op zoek naar een crèche. Een crèche voor een kind te deponeren terwijl wij gaan werken. Miss Freaky die zoals steeds alle pistes wou verkennen, contacteerde wat privé crèches en belde ook naar de dienst van de stad Gent waar men een plaats zoekt voor de vriendelijke burger in de crèches van de stad.
Het gesprek liep samengevat ongeveer als volgt:
A: Hallo
B: Hallo
A: Ik zoek een plaats voor een baby.
B: Ok, enkele vraagjes.
B: Wat is uw hoogst behaalde diploma.
A: Universitair.
B: Oei.
B: Werkt u?
A: Ja.
B: Werkt uw partner?
A: Ja.
B: Oei.
B: Ik zou toch zeker in de privé sector verder zoeken.
Vandaag … maanden later, volgde het antwoord:
Geachte Mevrouw/Mijnheer,
Deze brief is het antwoord op uw aanvraag voor kinderopvang in een van de voorzieningen van de Stad Gent.
Aan de hand van de gegevens die u ons doorgegeven hebt, zijn we op zoek gegaan naar een geschikte opvangplaats voor uw kind. We moeten u echter teleurstellen: er zijn voor de gevraagde periode in onze instellingen tot onze grote spijt geen plaatsen meer vrij die voldoen aan uw aanvraag.
We hadden u in onze bevestigingsbrief al gewaarschuwd voor het grote tekort aan kinderopvang in Gent. Het stadsbestuur doet nochtans zijn best om voor nieuwe opvangplaatsen te zorgen, maar doordat er de laatste jaren ook veel meer kinderen geboren worden in Gent, blijft het tekort voorlopig groot. We pakken het probleem verder aan, maar op dit moment kunnen we u dus jammer genoeg niet helpen. Onze oprechte excuses hiervoor.
We hopen dat u vlug toch nog een geschikte opvangplaats vindt voor uw kind.
Via de website van de Stad Gent kan U nog eens de lijst met opvangvoorzieningen raadplegen, die geen deel uitmaken van de Stad Gent. De link is: www.gent.be > thema leven > onderwijs en opvoeding > kinderopvang > inschrijvingen, in de rechter bovenhoek aanverwante info: Tinkelbel lijst particulieren.
Met vriendelijke groeten,
De toewijzing van de stadscrèches gebeurt op basis van punten. Een koppel dat met twee werkt scoort slecht.
De eerste crèche waar we terecht konden in de privé sector was die waar de kindjes van mijn zus zitten. Gewoon via via, op zijn Belgisch. De tweede – die voor ons praktischer lijkt, en die we ook genomen hebben – is net nieuw en zit ook nu reeds vol. Tussen die twee opties zaten er een aantal “voor 2010?”, “we kunnen u op de wachtlijst zetten”, “dan moet je nog twee maanden weten te overbruggen” reacties.
Nu ben ik blij dat er een baby komt en ga ik me niet te veel opjagen. Maar zover ik weet is het de eerste keer sinds we afgestudeerd zijn dat we de overheid contacteren om ons te helpen en we mochten achteraan in de rij gaan staan.
Ik vermoed dat jullie dicht bij een oplossing zitten.
De 47-jarige Konstantin Popov, niet de beloftevolle Russische filmregisseur/producer, maar wel journalist bij het Siberische weekblad Tomskaja Gazeta, overleed gisteren na 2 weken coma in een ziekenhuis in Tomsk ten gevolge van beestachtige mishandelingen bij een politieverhoor. Zijn lichaam was naar verluidt zwaar toegetakeld, chirurgen waren geschokt. Motief onbekend. De 26 jarige dader, politieofficier Alexei Mitajev, werd gearresteerd voor doodslag en machtsmisbruik. Het Commitee to protect journalists uitte zijn bezorgdheid over het stijgende geweld tegen journalisten in Rusland. Het zoveelste fait-divers in de ochtendkrant bij een dampende kop koffie…
De Nederlandse evangelische uitgeverij WordBridge Publishing heeft The nigger of the Narcissus van Joseph Conrad uit 1897 opnieuw uitgegeven met een aangepaste titel. Het boek gaat over een zwarte man die een Brits zeeschip kaapt. Het woord ‘nigger’ komt er honderden keren in voor. In deze uitgave is het woord ‘nigger’ telkens vervangen door ‘N-word’.
Volgens sommige critici is de aangepaste titel echter minstens even discriminerend als de term ‘nigger’. “Het is bespottelijk”, zegt Niger Innis (of was het N-naam Innis?), woordvoerder voor het Congress of Racial Equality of CORE, een neo-conservatieve, right-wing mensenrechtenorganisatie uit New York die in opspraak kwam door in de jaren 70 de volksmoordenaar en dictator Idi Amin te steunen en hem zelfs een life membership te geven… Innis vindt dat de nieuwe titel een geschiedenis verdoezelt die niet te ontkennen valt. Te lezen met een groffe korrel zout, dus. Anderen vinden het dan weer ongehoord dat het woord ‘nigger’ in de titel van een roman kan staan. Ik ben geen aanhanger van het woord ‘nigger’, maar dit gaat toch heel ver… Dit soort van streken roept heel veel vragen op: bijvoorbeeld wie of wat volgt en vooral wie bepaalt er wat ?
Laurent en ik hebben zich gewaagd aan een potje Mens erger je niet met dit interview, en dat heeft meer te maken met Joke Schauvliege dan met Polspoel. U weze gewaarschuwd !
Pas nu werd bekend dat de 82-jarige Loedmilla Michailovna Aleksejeva, toonaangevend Russisch dissident en mensenrechtenactiviste – eind vorig jaar nog vereerd met de Sacharovprijs voor de vrijheid van denken (zie mijn eerdere post) – samen met ongeveer 50 andere activisten op oudejaarsavond werd gearresteerd tijdens een vreedzame demonstratie in Moskou, en de nacht in de cel heeft doorgebracht. Ze trok met verschillende actiegroepen naar het centrum van de hoofdstad om er het ‘recht op protest’ in de verf te zetten, een recht dat in de Russische grondwet staat ingeschreven maar, zo blijkt, enkel op papier bestaat. De internationale gemeenschap heeft al verontwaardigd gereageerd. Aleksejeva – die al vaker doodsbedreigingen ontving – zette toch maar weer het Poetin-regime in zijn hemd en wil hiermee terecht onze voortdurende aandacht houden op het heikele thema van de mensenrechten in Rusland.
Kersvers Pools EP-Voorzitter Jerzy Buzek kondigde in Straatsburg aan dat de Sacharovprijs, de hoogste mensenrechtenprijs van de Europese Unie, dit jaar wordt toegekend aan de Russische mensenrechtenorganisatieMemorial en haar drie representanten, Oleg Orlov, Sergej Kovalev en Loedmilla Michailovna Aleksejeva, en aan alle andere verdedigers van de mensenrechten in Rusland.
De Sacharovprijs voor de vrijheid van denken is genoemd naar de Russische fysicus en politieke dissident Andrej Sacharov. De prijs wordt sinds 1988 jaarlijks toegekend aan individuen of organisaties die een belangrijke bijdrage hebben geleverd aan de strijd voor mensenrechten en democratie. De prijs gaat gepaard met een geldsom van 50.000 €, en toekenning ervan dit jaar valt samen met de twintigste herdenking van de dood van Andrej Sacharov.
De organisatie Memorial werd 20 jaar geleden opgericht om de slachtoffers van de stalinistische dictatuur te herdenken, maar pakte al snel ook maatschappelijke kwesties aan. De afgelopen jaren zijn activisten en journalisten van Memorial bedreigd, mishandeld en soms zelfs vermoord. Alexejeva (82) en Kovaljov (79), die zeven jaar in een Goelag doorbracht, waren beiden toonaangevende dissidenten in de Sovjet-Unie. Orlov, die de Tsjetsjeense president Kadirov ervan had beschuldigd achter de moord op de Tsjetsjeense mensenrechtenactiviste Natalja Estemirova te zitten, werd samen met drie journalisten op 23 november 2007 in Ingoesjetië ontvoerd, bedreigd met executie en vervolgens weer vrijgelaten.
Foto: de drie representanten van Memorial: Loedmilla Aleksejeva, Oleg Orlov en Sergej Kovalev
De woorden van EP-voorzitter Buzek: “Door de uitreiking van deze prijs, hopen wij er aan bij te dragen dat de angst en het geweld, die verdedigers van mensenrechten in de Russische Federatie omringen, kunnen worden gestopt”. Het aantal Russische kritische journalisten die recent zijn gestorven in verdachte omstandigheden, bedraagt ondertussen 19. Onder hen onderzoeksjournaliste Anna Politkovskaja (Novaja Gazeta), vermoord om haar vlijmscherpe kritiek op het beleid van Poetin (zie mijn eerdere post op 08/10/09).
Berlusconi heeft op zijn smoel gekregen van zijn 42-jarige onderdaan Massimo Tartaglia. Met een beeldje van de Dom van Milaan. Silvio is er bijna door van zijn sokkel gevallen. Een hatelijk icoon aan het wankelen gebracht door een wat de pers een geestesgestoorde noemt. Zoals Seneca reeds zei: “aliquando et insanire iucundum est” (“Soms is het goed om krankzinnig te zijn”).
Het was gisteren exact 3 jaar geleden (7 oktober, ironisch genoeg ook de verjaardag van Poetin) dat de Russische onderzoeksjournaliste Anna Politkovskaja op 48-jarige leeftijd werd neergeschoten voor haar appartement in hartje Moskou. Politkovskaja is berucht omwille van haar vlijmscherpe kritiek op het beleid van Poetin in de Russische krant Novaja Gazeta, vooral voor wat betreft de oorlog in Tsetsjenië en de aanpak van conflicten in de Kaukasische gebieden. Haar reportages over schendingen van mensenrechten in Grozny en Moskou zijn ruim gekend in het Westen, waar ze voor haar journalistiek werk meermaals werd onderscheiden. Haar boek over Tsjetsjenië werd in Rusland nooit gepubliceerd.
Daders en opdrachtgevers van deze moord bleven tot op heden ongestraft, maar precies deze week berichtten buitenlandse kranten dat de Russische autoriteiten nieuwe verdachten op het oog hebben, die zich zouden ophouden in een niet nader genoemd land van de EU.
Persvrijheid wordt anno 2001 nog steeds met de voeten getreden. Na Politkovskaja lieten nog talloze andere journalisten in verdachte omstandigheden het leven in Rusland (en zelfs daarbuiten) omwille van hun kritiek op het staatsapparaat.
Recent Comments