Archive for the 'life' Category

Four et Fourchette

Four et fourchette

Zaterdag gingen we eten in Wenduine met een koppel vrienden die één van die vervloekte Vivaboxen hadden gekregen. Net achter de dijk ligt het restaurant Four et Fourchette, een piepklein etablissement dat we hadden uitgekozen in een reeks over ‘Extreem eten’ (de eigenaar zelf weet niet waarom zijn eethuis net in die lijst is opgenomen). Wat meteen opvalt als je Four et Fourchette binnenstapt, is niet zozeer het aroma van de lekkere geuren dat je tegemoetkomt vanuit de open keuken, noch de aangename kleuren van de vloer, maar vooral het dubbele donkerblauwe Aga-fornuis. Een echt prijsdier, waarop de chef – zo bleek achteraf – nagenoeg al onze menu’s heeft klaargemaakt. Het restaurant is zoals gezegd erg klein (slechts 14 couverts), maar wint hierdoor juist aan gezelligheid en knusse charme. En, niet onbelangrijk, de bediening is er zo persoonlijk als maar kan zijn: je wordt namelijk bediend door de chef zelf, een sympathieke in Brussel wonende Bruggeling. Het eten zelf was overheerlijk, met vakkennis klaargemaakt en mooi gepresenteerd. Ik nam een menu à € 38 met aangepaste wijnen (een frisse Chileense Chardonnay die zich makkelijk laat wegdrinken deze keer). Als voorgerecht kreeg ik gegrilde scampi’s met een paprikasausje, kangoeroesteak met béarnaisesaus en seizoensgroenten als hoofdgerecht en om af te sluiten een niet te versmaden sabayon. Ann nam hetzelfde menu maar in plaats van het Australische buideldier kreeg ze een naar verluidt heerlijke zeebaars voorgeschoteld. Bovendien waren we die avond de enige klanten: de andere Vivaboxers waren waarschijnlijk door het slechte weer simpelweg niet komen opdagen. We komen zeker nog eens terug… Een aanrader, zoals dat dan heet.

Pixie

Een goeie twee maanden terug zaten we rustig te aperitieven op onze koer toen er plots een tijgergestreepte bruine poes ons kwam begroeten. Een mooie, gezonde kattin, zo dachten we . Ze bleef hangen en sliep in het rommelhok. We doopten haar Trixie en dat leek haar wel te bevallen.

Pixie

Omdat ze bleef, ging ik met haar naar de dierenarts. Die zei onmiddellijk: mooie kater! Bleek dat Trixie een gecastreerde kater was. We hebben hem dan maar ter plekke Pixie genoemd.

Pixie

Hij is ongeveer 7 jaar oud (leidde de dierenarts af op basis van zijn gebit), blaakt van gezondheid en is zo dankbaar dat hij een thuis heeft gevonden: hij spint onophoudelijk en is superlief. Geen idee waar hij vandaan zou kunnen komen, maar dat we hem houden is zeker. Dat beest is hier dolgelukkig, denk ik. Pixie voelt hem hier goed, samen met onze andere drie katers (die zijn ook heel erg blij trouwens, met hun nieuwe speelkameraad). Het belooft hier een beestige winter te worden.

Pixie