Eentje van de to-do list of life kunnen schrappen. Pizza delivery in de kraamkliniek na de geboorte van onze kersverse zoon en gelukwensen krijgen van een gecharmeerde pizza boy. CHECK! Yihaa! Die stond er al even op.

Ik lach mij daar een breuk mee. Thank god for video editing software.

De eerste – en hou u nog wat meer vast aan uw bretellen – was donderdagavond: de Batibouw nocturne. Wie zich daarbij kaarslicht, een achtergrondmuziekje en mooie stands voorstelt … wake up. We zijn aan het rondkijken voor vloeren en “schakelmateriaal” (prises en schakelaars). Dus leek batibouw wel eens relevant om langs te gaan.
Laat ons beginnen met wat goed was aan batibouw. De hoeveelheid volk viel mee. Tot zover het goeie nieuws. Al de rest was een oppervlakkige, lelijke beurs met veel te weinig vloeren. Miss Freaky had een plan van aanpak uitgetekend en na 1,5 uur zaten we terug in de wagen. Efficiëntie troef en tot nooit meer.

De tweede beurs op het programma was de retrobeurs van de kringloopwinkels in flanders expo. Zaterdagochtend zijn we daar eens langs geweest.
Wat tegenviel, het volk. Miljaar daar was volk. Wat te koop aangeboden werd viel dan weer mee. Geen topstukken (waar zouden die belanden?) maar wel veel leuke stukjes. We hebben een servies gescoord.

40-delig ofzo voor 18 euro. Enfin, een koopje. Op twee uur was alles wat me een beetje de moeite leek weg. Leuk, maar veel te veel volk.

Tenslotte zaterdagnamiddag naar de designmarkt geweest. Smullen. Ik heb drie fantastische stukken gezien. Gezien! Naar de prijs heb ik niet gevraagd. De designmarkt is als een museum, een erg goed museum. Waar je uren kan kijken naar allerlei fantastische objecten.
Helemaal verliefd ben ik geworden op de s3 armchair van Hendrickx. Zo iets moois. In 58 ontworpen voor de luchthaven van Zaventem.

Tot zover onze beurzen/markten. We kunnen er weer tegen.

Euh … . Anyway, wel lachen.

Gerard Jan van Leeuwen van het ontwerpbureau Groninger Ontwerpers dat het logo ontwierp, begrijpt de drukte niet goed:

Eerst dacht ik nog toen ik internet opging: wow wat gebeurt hier.” Hij noemt het unfair hoe er over het logo wordt gesproken. “Alsof het snel en ondoordacht is gemaakt. Het maken van een huisstijl is een specialisme en vraagt om vakmanschap. Onze ontwerpers zijn gepassioneerde professionals.

Het logo zou nu vervangen worden door een traditioneler en éénduidiger ontwerp. Rare jongens, die Nederlanders…

Spellekes spelen is iets wat ik graag eens doe, maar zo alleen, dat komt er niet van en online, mja, dat is niet echt mijn ding. Spellekes moet je met maten spelen. Met een pintje en een pizza enzo.
Ik heb het spel hier eens met drie gespeeld en geloof me, plezant. Waar je normaal bij Mario vooral vloekt op jezelf als je weer eens in een putje valt, kan je nu ook vloeken op je vrienden. Moeha! Je helpt en hindert mekaar. Wij hebben tegen elkaar geroepen. Wreed wijs!

Het was Tabu premiere dit weekend. De film van Vince waar Miss Freaky de Costume Designer voor was. Opgenomen in september, maar dat wist u – trouwe lezer – al. Enfin, het was plezant. Twee voorstellingen met heel wat volk op een winterse avond in Gent, wat heb je meer nodig om het gezellig te maken.
De film is zonder *kuch* overdrijven *kuch* een absoluut meesterwerk geworden. Neen, serieus, de film is goed en spijtig genoeg kan ik hem hier niet embedden ofzo. Een komedie die overgaat in een drama met – I kid you not – een kleine musical scène. De hoodrolspeler zingt een nummer. En dat nummer heb ik stiekem gefilmd op de receptie (met toostjes!). Het was een meer dan geslaagde première avond en hopelijk gaat het tabu goed in het festivalcircuit. De freaky’s twijfelen er niet aan.
En nu … allemaal meezingen.

Voor de geïnteresseerden, er staan wat meer foto’s op flickr in de enige echte Tabu flickr set.