Category Archive for ‘expo’ at freaky.be

Archive for the 'expo' Category Page 2 of 3

Uit het geheugen

Published by laurent on April 14, 2010 in expo. 0 Comments

Vorige zondag zijn we – eindelijk – naar het Dr. Guislain Museum geweest om de tentoonstelling Uit het geheugen te bezoeken. Een eclectische expo over de fascinatie voor het geheugen in de wereld van de wetenschap en de kunst. De tentoonstelling over weten en vergeten belicht in 5 thematische ‘kabinetten’ ons geheugen en hoe het door de eeuwen heen bekeken, onderzocht en gebruikt werd: van de middeleeuwse geheugenkunst over de eerste psychologische onderzoeken tot de actuele experimenten met artificiële intelligentie. Kunstenaars laten zich heel vaak inspireren door herinneringen en op de tentoonstelling zijn dan ook naast de eerste psycho-wetenschappelijke meetinstrumenten, middeleeuwse traktaten, sculpturen, foto’s en filmfragmenten te zien. Een bont allegaartje dus, met enkele uitschieters (de ‘alcoholische naakten’ van Arturo Tosi, de indringende portretten van Alzheimerpatiënten van Peter Granser, de miniaturen van Robert Devriendt (die we leerden kennen op de tentoonstelling State of things), de bedwelmende sculpturen van Sofie Muller, etc.). Ga dat zien, er resten nog twee weken…

Bij de tentoonstelling hoort een schitterende en uitgebreide catalogus met bijdragen van o.a. Christine Van Broeckhoven, Marc Ruyters, Bernard Dewulf, Maja Wolny en Douwe Draaisma.

Met werk van: Dirk Van Severen, Marcel Broodthaers, Bernhard & Hilla Becher, Paya Germonprez, Pim van Pagée, Stefaan van Biesen, Diderot en d’Alembert, Robert Devriendt, Arturo Tosi, Peter De Cupere, Joseph Beuys, Hans Op de Beeck, Filip Berte, Mekhitar Garabedian, Sarah Westphal, Karin Hanssen, Veerle Beckers, Lieve Van Stappen, Agnes Maes, Johan De Wilde, Johan Clarysse, Jan Vanriet, Chae Wung Lee, Zhang Dali, Thang Zhigang, Changwon Lee, Anna Baumgart, Hermann Nitsch, Nara Yoshitomo, Gérard Alary, Hermann Ebbinghaus, Johan Van Geluwe, Piet Pollet, Sofie Muller,…

Van 10 oktober tot 2 mei in het Museum Dr. Guislain, Jozef Guislainstraat 42, 9000 Gent. Open di-vr van 9u tot 17u en za-zo van 13u tot 17u.

Beurzen

Published by stefan on March 7, 2010 in expo, freaky and fun. 3 Comments

We hebben voor u gebeurswatched. Laat ons duidelijk zijn, ik haat beurzen. Veel volk, veel lawaai en weinig te zien. Dat is mijn definitie van een beurs. We hebben er – hou u vast aan uw bretellen – 3 gedaan in de voorbije vier dagen.

De eerste – en hou u nog wat meer vast aan uw bretellen – was donderdagavond: de Batibouw nocturne. Wie zich daarbij kaarslicht, een achtergrondmuziekje en mooie stands voorstelt … wake up. We zijn aan het rondkijken voor vloeren en “schakelmateriaal” (prises en schakelaars). Dus leek batibouw wel eens relevant om langs te gaan.
Laat ons beginnen met wat goed was aan batibouw. De hoeveelheid volk viel mee. Tot zover het goeie nieuws. Al de rest was een oppervlakkige, lelijke beurs met veel te weinig vloeren. Miss Freaky had een plan van aanpak uitgetekend en na 1,5 uur zaten we terug in de wagen. Efficiëntie troef en tot nooit meer.

De tweede beurs op het programma was de retrobeurs van de kringloopwinkels in flanders expo. Zaterdagochtend zijn we daar eens langs geweest.
Wat tegenviel, het volk. Miljaar daar was volk. Wat te koop aangeboden werd viel dan weer mee. Geen topstukken (waar zouden die belanden?) maar wel veel leuke stukjes. We hebben een servies gescoord.

40-delig ofzo voor 18 euro. Enfin, een koopje. Op twee uur was alles wat me een beetje de moeite leek weg. Leuk, maar veel te veel volk.

Tenslotte zaterdagnamiddag naar de designmarkt geweest. Smullen. Ik heb drie fantastische stukken gezien. Gezien! Naar de prijs heb ik niet gevraagd. De designmarkt is als een museum, een erg goed museum. Waar je uren kan kijken naar allerlei fantastische objecten.
Helemaal verliefd ben ik geworden op de s3 armchair van Hendrickx. Zo iets moois. In 58 ontworpen voor de luchthaven van Zaventem.

Tot zover onze beurzen/markten. We kunnen er weer tegen.

Designmarkt

Published by stefan on March 5, 2010 in event, expo and freaky. 1 Comment

Via een newsletter kwam ik een poos geleden te weten dat Frederic Rozier dit weekend in Gent een designmarkt organiseert. Hé, dat is een ex-klasgenoot dacht ik. Even via facebook luisteren wat ik me daar allemaal bij moet voorstellen. Als er in Gent een designmarkt doorgaat, dan denk ik dat ik daar wil zijn, mooie dingen kijken, i like. Ik surf veel op design. Online window shopping zeg maar. Flickr groups afschuimen, fora lezen en grote en minder grote online shops bekijken. Een sucker voor wat men mid-century modern noemt, hoewel mid-century modest me ook kan boeien. Enfin, ik ben van mening als je op zoek gaat naar een meubel, laat je de tweedehands vintage markt best niet links liggen, die dingen ademen. De materialen zijn echt, net als de gebruikssporen.

Terug naar de Designmarkt. Frederic is naast organisator van het Designmarkt concept en galleriehouder van Design 7 ook expert voor veilinghuizen Bernaerts. Zijn liefde voor Design is het resultaat voor een levenslange bewondering voor esthetiek. Naast design meubelen is hij ook gepassioneerd door kunst en architectuur.
Met het designmarkt concept wil hij meehelpen aan het loskoppelen van design van het elitaire en hoogdrempelige. De nadruk ligt op het toegankelijk maken van design voor elk budget. Vanzelfsprekend zal je er exclusieve stukken vinden maar ook gebruiksobjecten voor iedereen en ieders budget.
Vintage design zit in de lift. Klassiekers waarvan de heruitgaves goed scoren en populair zijn doen het erg goed op de vintage markt, denk maar aan de Eames Lounge Chair.
Op de designmarkt kan je ook je eigen designobject onderwerpen aan een expertise van Frederic. Ik vroeg me af wat het resultaat zou zijn van zo’n expertise. We hebben in ons huis een lamp hangen waarvan we beiden zot zijn en vroegen Frederic zijn professionele mening.

De lamp is Italiaans uit de jaren 50, een Arteluce of Arredoluce productie. Het model is niet gecatalogeerd en is zo’n 300 tot 500 euro waard (indien ze gemerkt is, loopt de waarde op).

Breng dus dit weekend (6 en 7 maart) jullie designobject mee en ga eens langs op de designmarkt in Loods22. Misschien lopen we elkaar daar tegen het lijf.

Michel François – Plans d’évasion

Published by ann on December 14, 2009 in art and expo. 1 Comment

Deze Brusselse kunstenaar (1956, Sint-Truiden), internationaal bekend door zijn deelname aan o.a. de Documenta in 1992, de Biennale São Paulo in 1996 en de Biennale Venetië in 1999, is geïnteresseerd in “de tekens van het leven”, zoals geluiden, beelden en alledaagse gewoontes.

Michel François - Cacti

Hij maakt gebruik van allerlei soorten materialen en media, en combineert industriële (o.a. piepschuim) en natuurlijke objecten, foto’s, video’s, sculpturen en installaties. Hij wil de wereld rondom ons inventariseren aan de hand van contradicties. Holle en bolle vormen, lege en volle, zichtbaar/onzichtbaar, een spel van licht en donker. Maar ook refereert hij aan tegenstellingen over maatschappelijke structuren zoals vrijheid en gevangenschap, werk en vrije tijd, rijkdom en armoede.

Michel François - Gouden kooi

Zijn doelstelling is evidenties doorbreken, verwarring zaaien, de werkelijkheid aan het wankelen brengen, de toeschouwers aan alles te doen twijfelen. Op de Biennale van Venetië hing hij het Belgische paviljoen vol pluizebolletjes van paardenbloemen. Hij tartte zo het publiek, dat niets liever zou doen dan ze wegblazen. Dit magistrale werk vind je ook in het SMAK, naast talloze andere, nooit éénduidige werken. Een zéér boeiende, narratieve, beklijvende tentoonstelling die ons ten zéérste heeft geSma(a)kt!

Michel François - Pas-tomber

Ann Veronica Janssens

Published by laurent on December 9, 2009 in art and expo. 0 Comments

Vorige zondag hebben we de tentoonstelling Serendipity van Ann Veronica Janssens in het kunstencentrum WIELS bezocht. Op het nippertje want het was de laatste dag. Blij dat we er toch nog geraakt zijn en niet alleen voor het prachtige gebouw, dat we beiden voor het eerst betraden. Een ideale haven voor moderne kunst en zeker voor werken als die van Janssens, die je in de eerste plaats dient te beleven en op een zeer ruimtelijke en zintuiglijke manier ervaart.

De in Folkstone geboren Belgische kunstares Ann Veronica Janssens (1956) noemt zichzelf een beeldhouwer van licht, geluid en ruimte. Haar kunstwerken noemt ze ”interventies’. Door minimale ingrepen in de ruimte met licht, artificiële mist, projecties en geluid, doet ze een beroep op de zintuigen van de toeschouwer en maakt ze het immateriële zichtbaar en voelbaar.

Janssens flirt met het ongrijpbare. Ze deconstrueert de ruimte en laat de bezoeker erop reageren. Telkens opnieuw slaagt ze erin om de toeschouwer te verrassen, op het verkeerde been te zetten of te verwarren. De toeschouwer is steeds zeer nauw betrokken bij het betekenis geven van het kunstwerk. De toeschouwer is een acteur, een onderdeel van het werk.

Hoogtepunt voor mij was de ovale kamer waar een stroboscopisch flikkerend blauw en rood licht een indrukwekkende en ijle sfeer schept. Ook de geluidsdichte kubus waar je als bezoeker enkele minuten in wordt opgesloten was magnifiek. Nog nooit zo genoten van de stilte en mijn hart zo horen bonken…. Jammer genoeg was de installatie op het dakterras (het lopen in mist) buiten dienst op de dag van ons bezoek.

Dit is een impressie van enkele installaties:

Een zeer boeiende en originele tentoonstelling, dus.

State of Things

Published by ann on October 26, 2009 in art and expo. 2 Comments

De hedendaagse Chinese en Belgische kunstcreatie wordt in de expo State of Things. Brussels/Beijing bekeken door de ogen van 2 wereldwijd bekende kunstenaars, als daar zijn de Belg Luc Tuymans en zijn Chinese evenknie Ai Wei Wei, a.k.a. de geniale architect van het Olympisch Stadium in Peking (het zgn.‘Vogelneststadium’).

chi peng sprinting forward

Er is weinig culturele communicatie tussen hedendaagse artiesten hier en in China. Toch – zegt Ai Wei Wei in het voorwoord van de prachtige catalogus – is er een “comparable mind set” in wat ze creëren. Een 50-tal Belgische en Chinese kunstenaars wordt naast elkaar geplaatst voor wat betreft de context van hun artistiek werk. Ai Wei Wei en Luc Tuymans ambiëren hiermee dieper in te gaan op de kwestie of kunst niet steeds de samenleving, en de tijdsgeest weerspiegelt.

Li Zhanyang

Beiden kozen hun ‘eigen’ kunstenaars met de bedoeling een dialoog tot stand te brengen. Die keuze is dan ook zeer gediversifieerd: we zien werk van o.a. Jan Vercruysse, Wim Delvoye, Kati Heck (het bevreemdende ‘Fils à papa zur visite’), Jan Fabre, Danny Devos (‘the Beast of Jersey’), Ana Torfs, Ann Veronica Janssens, Dirk Braeckman, Robert Devriendt, Dennis Tyfus en Vaast Colson (‘Straight up Owl’). Van Chinese zijde krijgen we zéér sterk werk voorgeschoteld van o.a. Chi Peng (‘Sprinting Forward’), Wang Luyan (de rode soldaten met geweer), Li Zhanyan (installaties zoals bvb ‘Uli’ of ‘Circumcision’) of Lin Tianmiao (‘Mother’s n°12’).

Robert Devriendt

Bedoeling van deze expo is dat de positionering van deze artiesten tegenover elkaar de toeschouwer tot nadenken stemt. Wij waren het er alvast over eens: een zéér verfrissende expo die een interessant venster biedt op de hedendaagse kunstscène. Een aanrader!

@PSK, tot 10/1/10

Daarnaast is er ook de fototentoonstelling Still Life, over hedendaagse Chinese fotografie, waarin 13 jonge Chinese fotografen de dagdagelijkse realiteit in persoonlijke, meditatieve beelden weergeven.

@PSK, tot 24/1/10

Son of Heaven

Published by ann on October 15, 2009 in expo. 0 Comments

De recent geopende historische Europalia-tentoonstelling Zoon van de Hemel brengt een 250-tal topstukken uit China’s meest prestigieuze musea, vanaf de eerste leiders (4^de-3^de millennium) tot de keizers van de laatste Qing-dynastie (1644-1911). In de Chinese mythologie werden hemel en aarde gescheiden door Pangu, de schepper van het universum. De keizer liet zich ‘Zoon van de hemel’ noemen: precies hij bevond zich tussen hemel en aarde, en zijn fundamentele opdracht doorheen de verschillende generaties en dynastieën heen was het bewaren van harmonie in het universum.

son of heaven

De objecten – waarvan bijna de helft voor het eerst buiten China wordt tentoongesteld – symboliseren de verpersoonlijking van de goddelijke plaats tussen hemel, aarde en de mensen: offervaten, keizerlijke gewaden, porselein en aardewerk, beschilderde zijderollen, astronomische instrumenten, siervoorwerpen enz. Een kolfje naar de hand voor liefhebbers van brons en jade (een toch wel verbluffende lijkwade integraal gemaakt uit dit zachtgroene mineraal dat door de Chinezen al van oudsher als edelsteen werd aanzien). Mijn bijzondere voorkeur ging uit naar de drie terracotta beeldjes van De danseressen met de lange mouwen uit de Han-dynastie, die me meteen in de sfeer van Zhang Yimou brachten… Ook de wapenuitrustingen, samengesteld uit vele kleine lederen (of bronzen) rechthoekjes minutieus aan elkaar gezet met gouddraad en rode linten, getuigen van een onmiskenbaar vakmanschap. Ik was toch wel verrast!

Zoon van de Hemel

10.10.2009 – 24.01.2010 Paleis voor Schone Kunsten, Brussel

Stephan Vanfleteren

Published by laurent on October 7, 2009 in expo and photography. 6 Comments

Een tijdje terug gingen we naar de overzichtstentoonstelling Portret 1989-2009 van fotograaf Stephan Vanfleteren in het Gentse Circus Mahy. Tweehonderd grote en kleine zwart-wit portretten van bekende en minder bekende Belgen worden er tentoongesteld in een unieke locatie.

De eerste stappen die je zet in dit onwaarschijnlijke gebouw hebben iets overweldigends. Alleen daarvoor is een bezoek meer dan de moeite waard. En dan valt je oog op die reeks gelijkvormige portretten (die priemende blikken die je van alle hoeken aankijken!), en de overrompeling is compleet.

Wat de portretten betreft: het is een beetje veel van hetzelfde en Vanfleterens techniek heeft niets vernieuwends (focussen op de ogen, spelen met scherptediepte, etc.) en begint zelfs te vervelen na de zoveelste uitvergrote en opgekuiste tronie van een BV, maar sommige portretten grijpen toch naar de keel. Jammer ook dat de toegang vrij duur is (8 €)…

elles@centrepompidou

Published by ann on October 5, 2009 in art and expo. 0 Comments

Dit weekend present op elles@centrepompidou, een expo die hulde wil brengen aan vrouwelijke hedendaagse kunstenaars. Een 500-tal werken van meer dan 200 female artists vanaf het begin van de vorige eeuw tot vandaag werden uit de eigen collectie van het Centre Pompidou samengebracht in een (chronologisch) verhaal in 7 hoofdstukken, zonder hierbij het label ‘feministische kunst’ te willen claimen. Toch kan de expo gezien worden als een soort manifest: vrouwelijke kunstenaars blijven vaak onzichtbaar maar zijn talrijk, produceren radicale en complexe kunstwerken in uiteenlopende disciplines, en gaan daarbij de grote hedendaagse vraagstukken zonder omwegen te lijf.

Ellesatcentrepompidou

En dat hebben we geweten… Naast emblematische figuren zoals Sonia Delaunay, Dorothea Tanning en Niki de Saint Phalle (laatstgenoemde met een zeer persoonlijke en geëngageerde benadering van de werkelijkheid in Feu à volonté, waarbij ze haar eigen werk letterlijk heeft beschoten), passeren heel wat grote artiesten de revue, zoals Louise Bourgeois, Cristina Iglesias, Cindy Sherman, Dora Maar, Diane Arbus en zovele anderen. Mijn voorkeur ging uit naar het onderdeel Une chambre à soi – naar het gelijknamige essay van Virginia Woolf. Een aantal kunstenaressen snijdt hier het thema aan van de ‘espace privé’ en weeft nieuwe linken tussen een mentale toestand en ruimte, als daar zijn Dorothea Tanning, Tatiana Trouvé en Sophie Calle. Een ander thema, Eccentric abstraction, tast de grens tussen het abstracte en het figuratieve af, in Corps slogan ligt de nadruk dan weer op de politieke kracht van het vrouwelijk lichaam.

Niki

Direct of indirect voel je bij deze expo dat een onderhuidse mannelijke dominantie bestreden moet worden – soms heel erg expliciet. De drang naar vrijheid en bevrijding spat in vele gevallen van het werk, al was het maar uit een lichamelijk ‘keurslijf’. Ik sluit me aan bij een glasheldere Joan Mitchell:

Ni femme ni homme ni vieux ni jeune.

Paris, Centre Pompidou, nog tot 24/5/2010

Subversion des images

Published by laurent on October 5, 2009 in expo and photography. 0 Comments

Dit weekend waren we in Parijs. Hoofddoel van de trip was een optreden van Tori Amos (waarover meer later op deze pagina’s), maar wat doe je als je in de lichtstad bent ? Lekker eten, beetje shoppen en tentoonstellingen afschuimen, natuurlijk. En we hebben er een hele mooie gezien in het Centre Pompidou over surrealistische fotografie, getiteld La subversion des images.

Meer dan 400 foto’s van Man Ray, Georges Brassaï, Henri Cartier-Bresson, Hans Bellmer (een ontdekking, wat mij betreft!), Claude Cahun, Raoul Ubac, Jacques-André Boiffard, Maurice Tabard en Dora Maar (nog een hoogtepunt) staan mooi opgesteld langs een gevarieerd parcours. Er zijn ook een tiental filmpjes te zien, waaronder een persoonlijke favoriet, Rose Hobart van Joseph Cornell:

Rose Hobart
door zohilof

Er is ook een knap uitgegeven catalogus (enkel in het Frans) beschikbaar voor een zeer democratische prijs.

freaky.be