Zaterdag gingen we eten in Wenduine met een koppel vrienden die één van die vervloekte Vivaboxen hadden gekregen. Net achter de dijk ligt het restaurant Four et Fourchette, een piepklein etablissement dat we hadden uitgekozen in een reeks over ‘Extreem eten’ (de eigenaar zelf weet niet waarom zijn eethuis net in die lijst is opgenomen). Wat meteen opvalt als je Four et Fourchette binnenstapt, is niet zozeer het aroma van de lekkere geuren dat je tegemoetkomt vanuit de open keuken, noch de aangename kleuren van de vloer, maar vooral het dubbele donkerblauwe Aga-fornuis. Een echt prijsdier, waarop de chef – zo bleek achteraf – nagenoeg al onze menu’s heeft klaargemaakt. Het restaurant is zoals gezegd erg klein (slechts 14 couverts), maar wint hierdoor juist aan gezelligheid en knusse charme. En, niet onbelangrijk, de bediening is er zo persoonlijk als maar kan zijn: je wordt namelijk bediend door de chef zelf, een sympathieke in Brussel wonende Bruggeling. Het eten zelf was overheerlijk, met vakkennis klaargemaakt en mooi gepresenteerd. Ik nam een menu à € 38 met aangepaste wijnen (een frisse Chileense Chardonnay die zich makkelijk laat wegdrinken deze keer). Als voorgerecht kreeg ik gegrilde scampi’s met een paprikasausje, kangoeroesteak met béarnaisesaus en seizoensgroenten als hoofdgerecht en om af te sluiten een niet te versmaden sabayon. Ann nam hetzelfde menu maar in plaats van het Australische buideldier kreeg ze een naar verluidt heerlijke zeebaars voorgeschoteld. Bovendien waren we die avond de enige klanten: de andere Vivaboxers waren waarschijnlijk door het slechte weer simpelweg niet komen opdagen. We komen zeker nog eens terug… Een aanrader, zoals dat dan heet.
Archive for the 'culture' Category
Aan de vooravond van de internationale vrouwendag is de directrice (Christine De Weerdt) van ons eigenste nieuwe stadsmuseum tot cultuurmanager van het jaar verkozen. Joepie!
Ik bezocht het STAM bij de opening met Remi (zijn eerste feestje). Het museum straalt een heel positieve energie uit, er hangt dynamiek in de lucht. Geen stoffig sfeertje, wat mij niet echt evident lijkt gezien dit toch vrij droge onderwerp.
Ook het gebouw zelf vind ik zeker de moeite om te bezoeken al is het maar voor de glazen brug, de bar of de inkom.
Aanrader om rond lunchtime te gaan, je kan lekker eten in het café.
*is eigenlijk een punt
Laurent en ik hebben zich gewaagd aan een potje Mens erger je niet met dit interview, en dat heeft meer te maken met Joke Schauvliege dan met Polspoel. U weze gewaarschuwd !
Ik lees hier zopas dat Joe Rollino, ooit de Sterkste Man ter Wereld, op 104-jarige leeftijd is overleden. Hij stak de straat over en werd overreden door een busje. Hij overleefde de klap niet.
Tijdens zijn hoogtijdagen op Coney Island, tilde Rollino 475 pond (215 kg) met zijn tanden en op zijn 104e kon hij nog moeiteloos kwartjes verbuigen tussen zijn vingers. De New York Times geeft een mooi portret van de man.
Een nieuw cultureel magazine is geboren. In Vlaanderen is dat groot nieuws. Het eerste nummer ziet er alleszins al veelbelovend uit.

STAALKAART biedt een sterke selectie uit het culturele aanbod in Vlaanderen en Brussel. Het belicht concerten (klassiek, opera, oude muziek), theater, tentoonstellingen, literatuur, dans, fotografie, film en beeldende kunsten. STAALKAART verschijnt elke 2 maanden op minstens 118 pagina’s, in een aantrekkelijke lay-out.
Het eerste nummer van STAALKAART verscheen op 1 september, met onder andere een kort artikel van mijn hand over Max Stirner. Lees het artikel hier: Stirner STAALKAART 1
Ter kennismaking kan je een ingekorte versie van het magazine in pdf-formaat hier lezen.




Recent Comments