We hebben voor u gebeurswatched. Laat ons duidelijk zijn, ik haat beurzen. Veel volk, veel lawaai en weinig te zien. Dat is mijn definitie van een beurs. We hebben er – hou u vast aan uw bretellen – 3 gedaan in de voorbije vier dagen.
De eerste – en hou u nog wat meer vast aan uw bretellen – was donderdagavond: de Batibouw nocturne. Wie zich daarbij kaarslicht, een achtergrondmuziekje en mooie stands voorstelt … wake up. We zijn aan het rondkijken voor vloeren en “schakelmateriaal” (prises en schakelaars). Dus leek batibouw wel eens relevant om langs te gaan.
Laat ons beginnen met wat goed was aan batibouw. De hoeveelheid volk viel mee. Tot zover het goeie nieuws. Al de rest was een oppervlakkige, lelijke beurs met veel te weinig vloeren. Miss Freaky had een plan van aanpak uitgetekend en na 1,5 uur zaten we terug in de wagen. Efficiëntie troef en tot nooit meer.
De tweede beurs op het programma was de retrobeurs van de kringloopwinkels in flanders expo. Zaterdagochtend zijn we daar eens langs geweest.
Wat tegenviel, het volk. Miljaar daar was volk. Wat te koop aangeboden werd viel dan weer mee. Geen topstukken (waar zouden die belanden?) maar wel veel leuke stukjes. We hebben een servies gescoord.
40-delig ofzo voor 18 euro. Enfin, een koopje. Op twee uur was alles wat me een beetje de moeite leek weg. Leuk, maar veel te veel volk.
Tenslotte zaterdagnamiddag naar de designmarkt geweest. Smullen. Ik heb drie fantastische stukken gezien. Gezien! Naar de prijs heb ik niet gevraagd. De designmarkt is als een museum, een erg goed museum. Waar je uren kan kijken naar allerlei fantastische objecten.
Helemaal verliefd ben ik geworden op de s3 armchair van Hendrickx. Zo iets moois. In 58 ontworpen voor de luchthaven van Zaventem.
Tot zover onze beurzen/markten. We kunnen er weer tegen.
Via een newsletter kwam ik een poos geleden te weten dat Frederic Rozier dit weekend in Gent een designmarkt organiseert. Hé, dat is een ex-klasgenoot dacht ik. Even via facebook luisteren wat ik me daar allemaal bij moet voorstellen. Als er in Gent een designmarkt doorgaat, dan denk ik dat ik daar wil zijn, mooie dingen kijken, i like. Ik surf veel op design. Online window shopping zeg maar. Flickr groups afschuimen, fora lezen en grote en minder grote online shops bekijken. Een sucker voor wat men mid-century modern noemt, hoewel mid-century modest me ook kan boeien. Enfin, ik ben van mening als je op zoek gaat naar een meubel, laat je de tweedehands vintage markt best niet links liggen, die dingen ademen. De materialen zijn echt, net als de gebruikssporen.
Terug naar de Designmarkt. Frederic is naast organisator van het Designmarkt concept en galleriehouder van Design 7 ook expert voor veilinghuizen Bernaerts. Zijn liefde voor Design is het resultaat voor een levenslange bewondering voor esthetiek. Naast design meubelen is hij ook gepassioneerd door kunst en architectuur.
Met het designmarkt concept wil hij meehelpen aan het loskoppelen van design van het elitaire en hoogdrempelige. De nadruk ligt op het toegankelijk maken van design voor elk budget. Vanzelfsprekend zal je er exclusieve stukken vinden maar ook gebruiksobjecten voor iedereen en ieders budget.
Vintage design zit in de lift. Klassiekers waarvan de heruitgaves goed scoren en populair zijn doen het erg goed op de vintage markt, denk maar aan de Eames Lounge Chair.
Op de designmarkt kan je ook je eigen designobject onderwerpen aan een expertise van Frederic. Ik vroeg me af wat het resultaat zou zijn van zo’n expertise. We hebben in ons huis een lamp hangen waarvan we beiden zot zijn en vroegen Frederic zijn professionele mening.
De lamp is Italiaans uit de jaren 50, een Arteluce of Arredoluce productie. Het model is niet gecatalogeerd en is zo’n 300 tot 500 euro waard (indien ze gemerkt is, loopt de waarde op).
Breng dus dit weekend (6 en 7 maart) jullie designobject mee en ga eens langs op de designmarkt in Loods22. Misschien lopen we elkaar daar tegen het lijf.
De AB in Brussel. Man ik ben daar regelmatig geweest de voorbije jaren. In mijn puberteit werd de zaal verbouwd en gingen we naar Deinze naar de Red Hot Chili Peppers kijken of naar Tool in de Vooruit enzo. Eenmaal de AB terug was, was het erg vaak de AB. Kleppers heb ik daar aan het werk gezien. De laatste tijd lukt het wat moeilijker om er te geraken. Niet dat ik geen zin heb, maar de doorslaggevende factoren zijn de ticketprijzen en vooral het bemachtigen van tickets. Maanden van tevoren beslissen of je al dan niet naar een concert gaat of je hebt geen ticket, pfff, ik denk dat ik daar te oud voor geworden ben. Binnenkort wordt het à la zomerfestivals, kaarten kopen voor concerten waarvan de bands nog niet vast liggen.
De AB heeft wel een fantastisch initiatief online. ABtv. Uitverkochte concerten worden soms gestreamed in een aanvaardbare kwaliteit, verleden week the XX, vandaag La Roux. De combinatie Mac Mini – TV – Hi-Fi installatie zorgt voor een leuke ervaring. Niks in vergelijking met the real thing, wel een beestig initiatief. Nu nog die kwaliteit wat omhoog krijgen, de vormgeving wat pimpen et voila. Wijs! Ik ben fan.
Gisteren waren we op een feestje. Eén van die dingen die je op feestjes wel eens ziet is drugs, druuuuuugs! In de vorm van gras, poeder of pillen. Gisteren hoorde ik iemand vragen naar Plant Food. Curieus als ik ben eens luisteren wat voor drugs het waren, en van een verrassing gesproken. het ging blijkbaar om Mephedrone. Que?
Blijkbaar is dat één of andere chemische verbinding die vergelijkbaar is met XTC, maar, en nu komt het, hou u vast aan uw bretellen, legaal te verkrijgen is in de UK (als ze het verkopen als plant food, meststoffen). Het internet zou het internet niet zijn zou je dat dan ook niet met paypal online kunnen kopen, et voila.
Dus, beste dealers, de reden dat uw klanten niet meer komen opdagen is omdat ze een goedkoop alternatief gevonden hebben dat je online kan kopen. Blijkbaar loopt de traffiek tussen de UK en België goed. Geschift! Meer bij the Daily Mail.
En mocht je het goedje willen testen? Google is uw vriend. De persoon in kwestie wist me te vertellen dat het goed gerief is, gelijk xtc of coke, maar ’s ochtends heb je er minder last van. Ik heb het niet geprobeerd, ik vind dat griezelig.
Ik las vandaag ergens, op apartment therapy denk ik, dat Lucienne Day gestorven is. Samen met haar man Robin Day waren ze de Ray en Charles Eames van de UK. Lucienne ontwierp stoffen, in de jaren vijtig, mooie stoffen. Lees zeker het overlijdensbericht op the Guardian eens.
Er is een nieuw boekske op de markt. Niemand zit op nieuwe boekskes te wachten, maar toch zijn er mensen die nieuwe boekskes uitbrengen. De laatste plaats waar ik boekskes las was de pot, en ik betrap me toch steeds vaker op de pot met de iPod Touch. Maar enfin, … Apollo heet het boekske en die ene mens die ik ken die eraan mee werkt is een sympathieke mens.
De ondertitel is Muziek – Film – Informatie – Inspiratie. Het boekske is een pagina of 100 dik en kost 4 euroten. Als ik het boekske zou moeten omschrijven zou ik zeggen dat het een Knack Focus on steroids is. (Pop)Cultuur.
De eerste indruk is … mja. Voor mij is het allemaal een beetje veel. Misschien volgt er wat meer wanneer ik het volledig gelezen heb, maar ik zie graag boekskes met weinig maar lange artikels. Anderzijds, als je zo een Focus Knack lezer bent en je vindt dat die te dun geworden is … niet twijfelen. Enfin, ontdek het zelf, neem eens een exemplaar mee als je uw lottoformulier gaat binnensteken.
Recent Comments