Op haar 65ste levert Patti Smith (Chicago, 1946) met ‘Banga’ alweer een beklijvend album af, ook beschikbaar in een zéér mooie DeLuxe editie, een echt hebbeding voor fans van het eerste uur!
De opnames voor ‘Banga’ doorkruisten het schrijven van haar boek ‘Just Kids’ (uitgebracht in 2010), waarin Patti Smith vooral haar magische relatie en levenslange vriendschap met fotograaf Robert Mapplethorpe, (1946-1989) – zoals ze zelf zegt, ‘the artist of my life’ – beschrijft. Het boek is een verzameling van memoires aan de tijd in het Manhattan van de jaren 60 en ’70, en is een teder en liefdevol tijdsdocument van hun stormachtige relatie. Ze leefden een lange tijd samen in het Chelsea Hotel, waar toentertijd muzikanten, schrijvers, dichters, kunstenaars vaste stek hielden. Zowel Rimbaud en Genet, als Warhol, Dylan, Burroughs waren nooit ver weg.
The Godmother of Punk brak in 1975 door met haar debuutalbum Horses, een mijlpaal in de rockgeschiedenis. De sobere foto op de platenhoes, genomen door Mapplethorpe, is ondertussen een klassieker op het gebied van popfotografie. Het album was een mengeling van punkrock en gesproken poëzie en begint met een cover van Van Morrisons ‘Gloria’ en Smiths openingswoorden: “Jesus died for somebody’s sins, but not mine” In 1978 scoorde ze een wereldhit met het door Bruce Springsteen geschreven ‘Because The Night’, dat jaren later nog in diverse uitvoeringen de hitparades zou bereiken.
Voor ‘Banga’ putte la Smith uit heel verschillende, maatschappelijke én artistieke ervaringen. Literatuur blijft zoals steeds toch uitdrukkelijk aanwezig. Vooral thema’s als verlies en vernietiging komen aan bod: de dood van haar goede vriendin Maria Schneider, Franse actrice die ze in 1976 op tournee leerde kennen. Het schitterende gedicht ‘Maria’ roept haar beeld op in de film ‘The Passenger’ van Antonioni. Smith schrijft: ‘We saw ourselves, raw excitable, I knew you, when we were young, I knew you, now you are gone..’ 2008 was ook haar Bulgakov en Gogol jaar – ze bezocht hun graf in Moskou, alsook de studio’s van filmmaker Andrei Tarkovsky, wat resulteerde in songs als ‘April fool’, ‘Tarkovsky’ en ‘Banga’, de hond uit Bulgakov’s meesterwerk ‘Master and Margharita’. Het schitterende ‘Fuji-san’ schreef ze dan weer als een gebed voor het Japanse volk na de ramp met de tsunami.
Haar kinderen Jackson (die in 2009 huwde met White Stripes drumster Meg White) en Jesse, uit haar huwelijk met Fred ‘Sonic’ Smith (Fred Smith stierf op 4 november 1994 – ze droeg ‘Dancing Barefoot’ en ‘Frederick’ aan hem op), zijn ook op het album te horen.
Misschien bevat ‘Banga’ bravere nummers dan zijn voorgangers (het rauwe ‘Rock ’n Roll Nigger’ blijft mijn ijzersterke favoriet), maar zelfs met een meer conventionele aanpak als deze weet Patti Smith nog altijd te verrassen. Kortom: in huis halen, die handel!
Recent Comments