In het Canadese Vancouver gingen afgelopen zaterdag de Olympische Winterspelen van start. Meteen onder een slecht gesternte: de fatale crash van de Georgische rodelaar Nodar Kumaritashvili, die met een snelheid van 144km/u uit een bocht te pletter sloeg bij een trainingssessie. De openingsceremonie werd dan ook aan hem opgedragen.
Het goede nieuws is de triomfantelijke comeback van het Russische supertalent kunstschaatsen Evgeni Plushenko (°3/11/1982), Olympisch kampioen in Turijn in 2006. Slá-pe-lo-ze nachten heeft die man me bezorgd! Sedertdien was Plushenko drie jaar afwezig op de ijspiste, omdat hij vooral furore maakte op de Russische TV als razend populaire presentator van een programma kunstrijden, samen met voormalige wereldkampioene Irina Sloetskaja. Maar hij blééf diezelfde charmante jongen, gedisciplineerd werker, en de kalmte zelve.. Plushenko, afkomstig van het verre Chabarovsk (ook de geboortestad van filmregisseur/producer Sergey Bodrov), bleek al op zijn 4de een natuurtalent te zijn. Een trainer in Wolgograd ontdekte dit schaatswonder en dreef hem naar Aleksey Mishin, één van Ruslands bekendste trainers in St-Petersburg, die hem onder zijn hoede nam en naar de top leidde. Plushenko wordt beschouwd als één van de beste kunstrijders ooit, zéér gracieus, expressief, muzikaal. Nu ook in Vancouver is hij dé te kloppen man! Dit is áb-so-lu-te topklasse waarvoor je best álle afspraken annuleert…
Gisteren waren we op een feestje. Eén van die dingen die je op feestjes wel eens ziet is drugs, druuuuuugs! In de vorm van gras, poeder of pillen. Gisteren hoorde ik iemand vragen naar Plant Food. Curieus als ik ben eens luisteren wat voor drugs het waren, en van een verrassing gesproken. het ging blijkbaar om Mephedrone. Que?
Blijkbaar is dat één of andere chemische verbinding die vergelijkbaar is met XTC, maar, en nu komt het, hou u vast aan uw bretellen, legaal te verkrijgen is in de UK (als ze het verkopen als plant food, meststoffen). Het internet zou het internet niet zijn zou je dat dan ook niet met paypal online kunnen kopen, et voila.
Dus, beste dealers, de reden dat uw klanten niet meer komen opdagen is omdat ze een goedkoop alternatief gevonden hebben dat je online kan kopen. Blijkbaar loopt de traffiek tussen de UK en België goed. Geschift! Meer bij the Daily Mail.
En mocht je het goedje willen testen? Google is uw vriend. De persoon in kwestie wist me te vertellen dat het goed gerief is, gelijk xtc of coke, maar ‘s ochtends heb je er minder last van. Ik heb het niet geprobeerd, ik vind dat griezelig.
George Sprott is de in nostalgie gedrenkte biografie van een lokale televisiepersoonlijkheid, die in zijn vervelende televisieprogramma’s praat over zijn expedities naar het Canadese Noordpoolgebied. We leren Sprott kennen in 1975, wanneer hij al lang een vergane glorie is, enkele uren verwijderd van zijn fatale hartaanval. Terwijl de verteller ons voorbereidt op het overlijden van zijn hoofdpersonage, komen we via interviews met mensen die zijn pad kruisten meer te weten over de merkwaardige George Sprott, een man met meer dan één geheim…
Opvallend is de fysieke grootte van het boek, een uitgave van maar liefst 35,6 cm op 30,5 cm. Een waar plezier om te lezen waardoor je echt de indruk krijgt IN het beeldverhaal te zitten. Seth slaagt er door zijn inventieve bladindeling en bladbesteding op grandioze wijze in dit uitzonderlijk formaat uit te spelen. Alweer een straffe trip naar memory lane, Mr Seth. Waarvoor mijn nederige dank…
Gisterenavond hebben we een unieke concertervaring gehad. Een ON-GE-LOOF-LIJK mooie en intense ervaring. Zinderend en bedwelmd tegelijkertijd hebben we de tot de nok gevulde Henry Le Boeufzaal (2000 plaatsen) van BOZAR verlaten, nog niet goed beseffend wat we hier gedurende meer dan twee uur te horen en te zien hadden gekregen van levende gitaarlegende Pat Metheny. Op zijn nieuwe wereldtournee concerteert hij solo… begeleid door instrumenten die niet bespeeld worden door muzikanten maar door de nagelnieuwe Orchestrionics-technologie, zo genoemd naar The Orchestrion, een verbazend mechanisch instrument dat op zijn eentje een volledig orkest vervangt. Metheny begon zijn set met drie geniale vingeroefeningen op sologitaar, met op de achtergrond zijn monsterlijk instrument nog gehuld in rode gordijnen. Die werden na de slotnoten van de eerste solo’s langzaam weggeschoven en tot grote verbazing van het publiek verscheen daar in volle glorie Metheny’s nieuwe speelgoed. Metheny begon aan een uitgebreide suite, aanvankelijk begeleid door slechts één onderdeel van het gevaarte achter hem, om nadien geleidelijk deel per deel van het instrumentarium toe te voegen. In het volgende filmpje geeft de uiterst sympathieke en grappige Metheny meer uitleg over zijn verbluffend project.
Al snel werd duidelijk dat een gevaarte als The Orchestrion alleen in de handen van een muzikaal genie als Metheny tot een dergelijk resultaat kon leiden. Na zijn optreden kreeg Metheny dan ook een meer dan verdiende, minutenlange staande ovatie. Een muzikaal orgasme, dat ons lang zal bijblijven…
Ik las vandaag ergens, op apartment therapy denk ik, dat Lucienne Day gestorven is. Samen met haar man Robin Day waren ze de Ray en Charles Eames van de UK. Lucienne ontwierp stoffen, in de jaren vijtig, mooie stoffen. Lees zeker het overlijdensbericht op the Guardian eens.
Er is een nieuw boekske op de markt. Niemand zit op nieuwe boekskes te wachten, maar toch zijn er mensen die nieuwe boekskes uitbrengen. De laatste plaats waar ik boekskes las was de pot, en ik betrap me toch steeds vaker op de pot met de iPod Touch. Maar enfin, … Apollo heet het boekske en die ene mens die ik ken die eraan mee werkt is een sympathieke mens.
De ondertitel is Muziek – Film – Informatie – Inspiratie. Het boekske is een pagina of 100 dik en kost 4 euroten. Als ik het boekske zou moeten omschrijven zou ik zeggen dat het een Knack Focus on steroids is. (Pop)Cultuur.
De eerste indruk is … mja. Voor mij is het allemaal een beetje veel. Misschien volgt er wat meer wanneer ik het volledig gelezen heb, maar ik zie graag boekskes met weinig maar lange artikels. Anderzijds, als je zo een Focus Knack lezer bent en je vindt dat die te dun geworden is … niet twijfelen. Enfin, ontdek het zelf, neem eens een exemplaar mee als je uw lottoformulier gaat binnensteken.
Terwijl het ventje in Rotterdam in een cinemazetel zat, nam ik de gelegenheid te baat om er even wat fotografie te gaan proeven. In de Fotogalerie (van de Academie) loopt (nog tot 7/2) de Photo Academy Award, werken uit een internationale fotocompetitie voor laatstejaars en afgestudeerden van Nederlandse en Belgische academies. Een dertigtal jonge fotografen stelt er een selectie foto’s tentoon. Mijn aandacht ging vooral uit naar de Gentse Bieke Depoorter, die met haar Ruslandproject Oe menia eind vorig jaar in NY werd onderscheiden met de Magnum Expression Award (zie hierover mijn eerdere post dd 26/10/2009). Nog over Rusland: aangrijpende foto’s van Masha Osipova en Pavel Prokopchik, die elk op een heel eigen manier hun verhaal in beeld weten te brengen – 2 namen om te blijven volgen! Deze expo reist in maart naar Antwerpen.
Van een heel ander kaliber nog is Nicholas Nixon (°1947), Amerikaans fotograaf die vooral bekend werd met zijn portret- en documentaire fotografie. In het Nederlands Fotomuseum loopt momenteel de expo The Brown Sisters, een fascinerende zwart-wit portretreeks van zijn vrouw Bebe Brown en haar drie zussen. Nixon maakt 1 portret per jaar, met alleen de gezichten met een deel van de lichamen, en de zussen steeds in dezelfde orde van links naar rechts: Heather, Mimi, Bebe en Laurie. De serie is een sterk beeldverhaal over de sporen die de tijd achterlaat. De eerste foto dateert uit 1975, de meest recente uit 2009. Nixon werkt met breed formaat, en drukt zijn foto’s af vanaf 8X10 inch negatieven. Hij won verschillende prestigieuze prijzen, oa de National Endowment for the Arts Photography Fellowship en Guggenheim Fellowships. Een intrigerende kijkervaring!
Recent Comments