Archive for February, 2010

ABtv

Published by stefan on February 23, 2010 in tunes and video. 1 Comment

De AB in Brussel. Man ik ben daar regelmatig geweest de voorbije jaren. In mijn puberteit werd de zaal verbouwd en gingen we naar Deinze naar de Red Hot Chili Peppers kijken of naar Tool in de Vooruit enzo. Eenmaal de AB terug was, was het erg vaak de AB. Kleppers heb ik daar aan het werk gezien. De laatste tijd lukt het wat moeilijker om er te geraken. Niet dat ik geen zin heb, maar de doorslaggevende factoren zijn de ticketprijzen en vooral het bemachtigen van tickets. Maanden van tevoren beslissen of je al dan niet naar een concert gaat of je hebt geen ticket, pfff, ik denk dat ik daar te oud voor geworden ben. Binnenkort wordt het à la zomerfestivals, kaarten kopen voor concerten waarvan de bands nog niet vast liggen.

La Roux ABtv

De AB heeft wel een fantastisch initiatief online. ABtv. Uitverkochte concerten worden soms gestreamed in een aanvaardbare kwaliteit, verleden week the XX, vandaag La Roux. De combinatie Mac Mini – TV – Hi-Fi installatie zorgt voor een leuke ervaring. Niks in vergelijking met the real thing, wel een beestig initiatief. Nu nog die kwaliteit wat omhoog krijgen, de vormgeving wat pimpen et voila. Wijs! Ik ben fan.

Hockey Homicide

Published by ann on February 23, 2010 in sports. 0 Comments

Vandaag kwartfinales van het ijshockey op de Winterspelen in Vancouver. So what, hoor ik u zeggen. Maar! Als de Canadians de kwartfinales halen, spelen ze tegen de Russen, en daar begeven ze zich werkelijk op uí-terst glad ijs!! Toptalent én schrik van het Russische ijshockeyteam, de 24-jarige Alexander Ovechkin, zal er werkelijk álles aan doen om de gouden plak-ambities van de Canadezen voorgoed naar het ijstijdperk te slingeren!


De spectaculaire Russische ijshockeyer Alexander Ovechkin is thans niet alleen de beste, maar ook de best betaalde speler van de National Hockey League, de Noord-Amerikaanse profcompetitie. Hij bewees dat meermaals door onwaarschijnlijke doelpunten te scoren bij zijn ploeg The Washington Capitals, waarbij hij een 13-jarig contract tekende. Hij is een keiharde, ruwe speler, ijzig kalm en zonder angst voor represailles omwille van een kniestoot hier of een duw daar, en wiens toegetakelde gezicht met gehavend gebit zijn razende populariteit alleen maar ten goede komt. Hij is bovendien zoon van 2 topsporters: vader profvoetballer, moeder lid van het Sovjetrussische basketbalteam dat 2 gouden medailles op zijn naam schreef in ‘76 en ‘80. De Canadezen, die hem liever op een afstand houden, weten nu al dat ze niet over 1 nacht ijs zullen gaan en liggen al te bloeden…..


LOD – De duivel beduveld

Published by ann on February 22, 2010 in theatre. 0 Comments

De duivel beduveld is de Nederlandstalige bewerking van het eerste tableau (van drie) van Le diable abandonné (2007) van beeldend kunstenaar Patrick Corillon. Centraal in deze LOD-productie staan tekst en muziek, en de vindingrijke ‘poppenkast’ van Corillon. De zoon van een poppenspeler weigert het theater van zijn vader over te nemen. Poppen doen spreken interesseert hem niet, hij wil zich réchtstreeks tot de mensen richten. Maar.. hij vindt echter niet de juiste woorden en sluit in zijn vertwijfeling een pact met de duivel. Om op zoek te gaan naar diens verweerde boek, waarin alle woorden die men schrijft voor waar en echt verklaard worden, trekt hij de wijde wereld in.

De creativiteit van deze voorstelling is mede toe te schrijven aan LOD-componist Thomas Smetryns, die als geen ander subtiel sfeer bij de beelden weet te scheppen.  Pianiste Heleen Van Haegenborgh vertolkt zijn muziek met een perfect gevoel voor timing, in dialoog met de vertelster (overtuigende Karlijn Sileghem) en de kijkkast. De man achter de schermen, Corillon zelf, manipuleert geen poppen maar woorden. Hij vertelt het verhaal via doeken, afgewisseld met projecties van letters, vlaggetjes, bordjes ter verduidelijking van gesproken woorden, letters aan ijzerdraadjes die woorden of anagrammen vormen…  Een originele, ontwapenende mengelmoes van muziek, taal en theater die zéér tot de verbeelding spreekt.

Beach House

Published by laurent on February 22, 2010 in concert. 0 Comments

Gisterenavond zijn we afgezakt naar de Balzaal van de Gentse Vooruit, want daar was Beach House van de partij. Een concert waar we beiden al lang naar uitkeken, want met hun derde langspeler Teen Dream heeft deze Baltimorse band alvast één van dé platen van het nieuwe jaar gemaakt. Op het schaarse podium stonden hier en daar gesloten, hoogpolige witte parasols waarin een speels lichtwerk het hele optreden dompelde in een dromerige sfeer.  De zwoele en krachtige stem van Victoria Legrand (dochter van Frans filmcomponist Michel Legrand) werd perfect begeleid door het zweverige en bluesy gitaarwerk van Alex Scally. Een bescheiden show, met de nadruk op de nieuwe plaat. We waren hoe dan ook heel blij hen live te hebben gezien, en verblijven fan, forever…

Volgend filmpje geeft een idee van hun live show:

Cargo 200

Published by ann on February 19, 2010 in movies. 1 Comment

1984. Artem, professor wetenschappelijk atheïsme aan de Universiteit in St-Petersburg, bezoekt zijn broer, een hooggeplaatst legerofficier, in de omgeving van de fictieve industriële stad Leninsk. Autopech drijft hem naar een illegale alcoholstokerij, wat het begin is van een donkere, vlijmscherpe thriller tegen de achtergrond van de oorlog in Afghanistan.

Regisseur Aleksei Balabanov liet zich voor deze controversiële prent inspireren door een krantenartikel over de verdwijning van de dochter van een partijchef, en voert ons met zijn krachtige, compromisloze mise-en-scène naar de bodem van de hel. De titel  Cargo 200 (Gruz 200) verwijst naar het verschepen van de ‘vracht’ dode Russische soldaten uit Afghanistan. Een rauwe, bloedstollende schets van de aftakeling van een grootmacht. Gevoelige zielen onder ons, verwijder u…

Age d’Or prijs Cinematek in 2008.

Cargo 200 is nu uit op DVD. Bestel hem hier.

Sneeuwwit en Russisch rood

Published by ann on February 18, 2010 in books. 2 Comments

Freakies, dit hebben jullie in 1 letterlijke ruk uit: de onversneden debuutroman van de jonge Poolse Dorota Masłowska (°1983), die zich als kleefband aan u zal opdringen! Hoofdpersoon Andrzej wordt gedreven door een felle woede op de hem omringende hypocriete wereld beheerst door sex, speed en rock ‘n roll, maar tegelijk snakt hij naar liefde en ontsnappen uit zijn walgelijke bestaan aan de zelfkant van de Poolse maatschappij. Controversieel, donker, cynisch, maar tegelijk uitermate hilarisch door Maslowka’s frisse taalgebruik, macabere woordspelletjes en explosieve en paramentale taalacrobatieën, en vandaar enthousiast onthaald door de internationale kritiek! Om over te brommen als een hond over zijn eigen uitwerpselen…

Dorota Masłowska, Sneeuwwit en Russisch rood, De Bezige Bij Amsterdam, 2004, 252 pg

The XX

Published by laurent on February 18, 2010 in concert. 0 Comments

Het was weer prijs gisteren in ’s lands beste concertzaal: The XX live in de AB. Met drie stonden ze op het podium (een paar maanden terug waren ze nog met vier, maar keyboardiste Baria Qureshi verliet de groep en werd – voorlopig – niet vervangen), de piepjonge leden van de Londense indieband. De beheerste en verlegen gitariste Romy Madley Croft, de slungelige maar behendige bassist Oliver Sim die het publiek maar bleef bedanken dat we waren opgedaagd en een zwijgzame, veelarmige  knoppendraaier achter de electro desk en drumcomputer die alle beats handmatig inspeelde en het publiek meer dan eens naar ongekende hoogtes wist op te zwepen. De set opende met voor het podium een reusachtig wit laken waar een grote letter X werd op geprojecteerd, om nadien één per één de schaduwprofielen van de bandleden te laten verschijnen. Opvallend is het samenspel van de jonge band en hoezeer de stemmen van Romy en Oliver bij elkaar horen. Elk lid bracht een volwaardige bijdrage en liet meer dan eens de volgeladen AB uit zijn dak gaan. The XX maakt geen complexe muziek, maar heerlijke pop die zachtjes bezit van je neemt en dat is precies wat ze gisteren komen brengen zijn. Waarvoor dank. Hier is een fragment van hun optreden in de Botanique een paar maanden terug:

We hadden ook recht op twee schitterende covers, een heel trage versie van Teardrops van Womack & Womack en het Christiane F. -lied van David Bowie. Een bijzonder fijn concert, dus, waarna we goedgemutst huiswaarts keerden, heupwiegend enkele popdeuntjes naneuriënd.

Sexy

Published by stefan on February 17, 2010 in freaky, fun and video. 0 Comments

Billboard doet van lijstje. De top 50 sexiest songs of all time. En op nummer 1 vinden we:

Euh … . Anyway, wel lachen.

Varlam Sjalamov – Berichten uit Kolyma

Published by ann on February 17, 2010 in books. 0 Comments

De Sovjet-Russische dissidente schrijver, dichter, journalist Varlam Sjalamov (1907-1982) overleefde de stalinistische strafkampen in het hoge Noord-Oosten van Rusland. Miljoenen mensen stierven er in onvoorstelbare omstandigheden in de mijnen of in de taiga, bij temperaturen van om en bij de 60 graden onder nul. Maar liefst 22 jaar bracht Sjalamov in deze kampen door, waarvan 17 in de mijnstreek van Kolyma, het Sovjetequivalent van Auschwitz, na een veroordeling wegens zogenaamde ‘contrarevolutionaire activiteiten’ (het fameuze art. 58 in het Russische Wetboek van Strafrecht, dat de basis vormde voor de grote zuiveringen die Stalin in de jaren ‘20 en ‘30 doorvoerde).

Berichten uit Kolyma is het aangrijpend relaas van een ooggetuige, geschreven in 1953. Deze intrigerende klepper van 900 pagina’s (die ik ontdekte door de talrijke verwijzingen ernaar in Imperium van Ryszard Kapuscinski), is een literair hoogstandje, waarin Sjalamov met een opvallende precisie en een indrukwekkend analytisch vermogen de jarenlange verschrikkingen op een sobere, bijna klinische manier beschrijft. De nodige afstand en humor maken dat het boek leest als een sneltrein. Tegelijk is de documentaire en historische waarde ervan niet te onderschatten. Solzjenitsyn verklaarde dat niet hij, maar wel Sjalamov ‘de bodem van de hel, van de verdierlijking en de wanhoop’ had ervaren. Zelf schrijft Sjalamov dat het ‘mens blijven’ de belangrijkste opgave voor de kampbewoner was. Het boek kent nog een vervolg, nl. De Handschoen – Nagekomen berichten uit Kolyma, waarin ook hier weer alle morele vragen de revu passeren.

Varlam Sjalamov stierf op 17 januari 1982 in een psychiatrisch ziekenhuis, waarin hij tegen zijn wil was opgenomen. Zéér interessant, integer auteur. Beklijvend!

Varlam Sjalamov, Berichten uit Kolyma, Vertaald uit het Russisch door Marja Wiebes & Yolanda Bloemen, De Bezige Bij, 2000, 900 pagina’s

Varlam Sjalamov, De Handschoen – Nagekomen berichten uit Kolyma, Vertaald uit het Russisch door Marja Wiebes & Yolanda Bloemen, De Bezige Bij, 2006, 370 pagina’s

« Older Entries