Vorige zondag hebben we de tentoonstelling Serendipity van Ann Veronica Janssens in het kunstencentrum WIELS bezocht. Op het nippertje want het was de laatste dag. Blij dat we er toch nog geraakt zijn en niet alleen voor het prachtige gebouw, dat we beiden voor het eerst betraden. Een ideale haven voor moderne kunst en zeker voor werken als die van Janssens, die je in de eerste plaats dient te beleven en op een zeer ruimtelijke en zintuiglijke manier ervaart.
De in Folkstone geboren Belgische kunstares Ann Veronica Janssens (1956) noemt zichzelf een beeldhouwer van licht, geluid en ruimte. Haar kunstwerken noemt ze ”interventies’. Door minimale ingrepen in de ruimte met licht, artificiële mist, projecties en geluid, doet ze een beroep op de zintuigen van de toeschouwer en maakt ze het immateriële zichtbaar en voelbaar.
Janssens flirt met het ongrijpbare. Ze deconstrueert de ruimte en laat de bezoeker erop reageren. Telkens opnieuw slaagt ze erin om de toeschouwer te verrassen, op het verkeerde been te zetten of te verwarren. De toeschouwer is steeds zeer nauw betrokken bij het betekenis geven van het kunstwerk. De toeschouwer is een acteur, een onderdeel van het werk.
Hoogtepunt voor mij was de ovale kamer waar een stroboscopisch flikkerend blauw en rood licht een indrukwekkende en ijle sfeer schept. Ook de geluidsdichte kubus waar je als bezoeker enkele minuten in wordt opgesloten was magnifiek. Nog nooit zo genoten van de stilte en mijn hart zo horen bonken…. Jammer genoeg was de installatie op het dakterras (het lopen in mist) buiten dienst op de dag van ons bezoek.
Dit is een impressie van enkele installaties:
Een zeer boeiende en originele tentoonstelling, dus.
0 Responses to “Ann Veronica Janssens”