Als je 4 uur muziek voor tien euro kan kopen, dan twijfel je niet. Dat is potverdikke goedkoper dan de manderijntjes deze tijd van het jaar. Het kan niet op! Als dat dan nog eens 4 uur muziek is van Leyland Kirby, dan koop je die. Op Boomkat. Wie de man niet kent. Dat is James Kirby die ook V/Vm en the Caretaker is. Redelijk ingewikkeld allemaal niewaar?
Over zijn laatste album zegt hij:
Here we stand, twenty years on from the first CD, and our optimism has been gradually eroded away collectively. ‘Tomorrows World’ never came. We are lost and isolated, many of us living our lives through social networks as we try to make sense of it all, becoming voyeurs not active participants. Documenting everything. No Mystery. Everything laid bare for all to see.
Die quote alleen al is de moeite om wat aandacht aan die man te besteden. Niet de meest toegankelijke muziek misschien maar zeker de moeite om enkele avondjes mee door te brengen. Home Listening music zoals men dat zo mooi zegt. En mooi dat is het zeker. Amai.
Kweetnie. Ik zou dat graag hebben. Het is lang geleden dat ik nog eens iets graag wou hebben. Enfin, die mac mini hé. Niet die tattoo en dat lelijk keyboardje en die Xbox enzo. Die Mac mini met plex. Dat ziet er wijs uit. Iemand een beter alternatief?
Sinds bijna 6 maanden zit ik weer veel op de trein. Een goeie schoudertas is dan altijd handig en ik heb er nu dus één nodig. Toen ik deze zomer in Boedapest was, heb ik een schoudertas van het Hongaarse merk Balkan Tango vastgehad. Ze heeft de pompeuze naam Istanbul M Bag en is middelgroot (documenten in A4-formaat en kleine laptops passen erin), heeft twee binnenzakken en één buitenzak met rits, heeft een aanpasbare schouderband en is machinewasbaar. En, oh ja, de tas is volledig gemaakt van zes fietsbinnenbanden.
Het lijkt mij een ideale tas: groot genoeg, oblong, mooi design, waterproof, mooi afgewerkt en stevig. Ik beklaag het mij nog steeds dat ik die toen niet gewoon meegenomen heb…
Via
Onlangs kwam ik de volgende quote tegen van Michael Jackson. Zo een triestige uitspraak, hoewel het ook wel iets poëtisch, dramatisch heeft…
· People think they know me, but they don’t. Not really. Actually, I am one of the loneliest people on this earth. I cry sometimes, because it hurts. It does. To be honest, I guess you could say that it hurts to be me.
Deze morgen las ik in de krant dat de autistische kunstenaar Stephen Wiltshire uit het blote hoofd de New Yorkse skyline vastlegde op een bijna zes meter lang kunstwerk. Vooraf memoriseerde de 35-jarige Brit de talloze gebouwen tijdens een twintig minuten durende helikoptervlucht over de stad.
Vervolgens ging hij aan de slag in het New Yorkse Pratt Institute waar hij vijf dagen lang, van 10 tot 17u, aan zijn panoramisch kunstwerk tekende, aangemoedigd door de muziek uit Saturday Night Fever op zijn mp3-speler. Wiltshire had niet minder dan twaalf pennen nodig om de skyline van the Big Apple vast te leggen. Het resultaat is ronduit verbluffend : bijna elk detail op de immense tekening klopt.
Eerder verbaasde de Brit van Indische afkomst de wereld al met gelijkaardige kunstwerken van steden als Tokio, Hongkong, Frankfurt, Rome, Dubai, Madrid, Jeruzalem en zijn thuisbasis Londen.
Recent Comments