Vorig weekend was ik in Madrid. Behalve het uitstekende gezelschap, het mooie weer en het lekker eten, was één van de absolute hoogtepunten de tentoonstelling Juan Muñoz in het Reina Sofia museum. Lang geleden dat ik zo vol energie uit een tentoonstelling stapte…
Deze tentoonstelling was eerder al te zien in het Tate in Londen, maar hier, in de heel bijzondere architectuur van de Reina Sofia – een oud militair hospitaal via annexen en renovaties omgetoverd tot adembenemend museum voor hedendaagse kunst – kwam de tentoonstelling bewonderenswaardig tot zijn recht. Zo stonden de bekende rondheupige dames uit de reeks Conversation pieces mooi uitgestald op het zonneterras:
Ook door ophanging – een geliefd procédé van Muñoz – van de kunstwerken aan de gewelfde muren leken ze een extra dimensie te krijgen:
Het door Muñoz veel gebruikte spel met spiegels (weten we meteen ook waar Jan Fabre zijn mosterd koopt) werd eveneens verbazend goed uitgespeeld met de architectuur van het gebouw:
Een schitterende tentoonstelling, dus, waar je van de ene verrassing en verbazing in de andere verwondering en ontroering tuimelt, begeleid door de magie en de speelsheid van een grootmeester van het driedimensionale…
0 Responses to “Juan Muñoz”