Dit weekend naar Brüno, de nieuwe Sacha Baron Cohen gaan kijken. Borat vond ik één van de beste films van 2007 (ik heb de film vaak moeten verdedigen, vooral op de werkvloer, maar goed, dat is een ander verhaal) en de verwachtingen waren dus hoog. Wij daar dus naar toe. Richting Decascoop in Gent, waar de zitjes genummerd zijn tegenwoordig. Eerste teleurstelling: Brüno is Borat niet. Het duurde een tijdje vooraleer ik het personage grappig vond (Borat was vanaf de eerste seconde grappig). Sommige passages waren – hoe extreem ze ook waren en hoezeer ik ook de achterliggende bedoelingen probeerde te achterhalen – veel te langdradig. En toch waren er enkele hoogtepunten die veel goedmaakten en alleen maar naar meer van Sacha Baron Cohen deden verlangen: de versnelde samenvatting van zijn relatie met de Pygmee Diesel, de ganse Straight Dave-sequentie, de scènes tijdens de swinger’s party (vooral de met haar riem rondzwiepende en van de silicone stijf staande furie) en het optreden van Brüno tijdens de talkshow met alleen maar zwart publiek waarin hij beweert zijn zoon een traditionele “Afro-American” naam mee te hebben gegeven (“O.J.”). Niet over de hele lijn geslaagd dus, maar zeker nog de moeite om te gaan kijken.
KT, heb ik gelezen, is hij nu zo kindvriendelijk?
@karim: absoluut niet. Ik heb er zelf ook iets over geschreven: http://www.mathiasdhondt.be/2009/07/de-mensen-en-brno/
Ik vind Brüno niet slecht, maar Borat was stukken beter. Dit is gewoon een verzameling van scènes, de ene al wat beter dan de andere, die bedoeld zijn om mensen te choqueren. Het verhaal is waardeloos, de idee van de film -de VS een neus zetten- is maar half geslaagd.
Had graag wat meer gezien van hoe het afgelopen is bij de joden…