Soms leer je het werk kennen van bepaalde kunstenaars die je nooit meer zullen loslaten. Een paar jaar terug, toen de geweldige Adrian Tomine het lumineuze idee kreeg om het werk van mangaveteraan Yoshihiro Tatsumi in Engelse vertaling te laten uitbrengen door Drawn & Quarterly, had ik zo’n moment. Sinds het eerste boek, The pushman and other stories, ben ik helemaal verknocht aan het unieke universum dat Tatsumi in zijn typische gekiga-stijl weet op te roepen. Hierna volgden al snel twee andere even indrukwekkende delen met korte verhalen (Abandon the old Tokyo & Good-bye) en niet zo heel lang geleden is het autobiografische A drifting life uitgekomen. Een pil van maar liefst 855 pagina’s en wat mij betreft Tatsumi’s magnnum opus en tout court een van de allerbeste levensbeschrijvende teksten die ik ooit heb gelezen.
In dit boek beschrijft veteraan Tatsumi op meesterlijke en bijzonder indringende wijze zijn persoonlijk artistiek parcours, vanaf het einde van W.O.II, toen hij op tienjarige leeftijd de mangawereld leert kennen en besluit om er zijn verdere leven aan te wijden.
Ook zijn legendarische ontmoeting met de God van manga, Osamu Tezuka, komt aan bod:
Zijn eerste publicaties toen hij nog op school zat, zijn stijgend succes, zijn frustraties als beginnend kunstenaar die zich aan het commerciële probeert te onttrekken en de ontwikkeling van zijn zo invloedrijke, realistische gekiga-stijl: dit alles behandelt Tatsumi grandioos, zonder de alledaagse problemen van een opgroeiende adolescent – familiale conflicten, amoureuze verwikkelingen, ontluikende sexualiteit – uit het oog te verliezen. Grootse kunst…
0 Responses to “Yoshihiro Tatsumi”