freaky.be

“Zo een mooi nummer dat dat is!” roept Miss Freaky uit de eetkamer. “Wie is dat?” KCRW is aan het spelen en het nummer was Everything Reminds me of Her van Elliott Smith. Elliott Smith kom ik voortdurend tegen de laatste tijd. In Van Sant films en in, ik kan het niet laten, mijn boekje dat ik over Céline Dion aan het lezen ben.
De link tussen Céline Dion en Elliott Smith is ook Van Sant eigenlijk. Smith was in 1997 genomineerd voor een Oscar voor Best Original Song uit Van Sant’s Good Will Hunting. En raadt eens wie er nog genomineerd was voor die Oscar. Inderdaad. Céline met My Heart will go On uit Titanic (Tietaniek voor de Gentenaars).
Je moet het boekje maar eens lezen, maar voor Carl Wilson is het optreden tijdens de Oscar ceremonie de aanleiding tot zijn boek. De drie genomineerde nummers worden onmiddellijk na elkaar gebracht. Beginnend met één of ander prutske dat zo uit Idool zou kunnen weggelopen zijn, onmiddellijk daarna zet Elliott Smith in maatpak (het boekje lezen!) een versie neer van Miss Miserie waarvan je stil wordt, en je wordt er nogmaals aan herinnerd dat zijn zelfmoord voor de muziekwereld een spijtige zaak geweest is. En dan, dan is ze daar Madame Céline, met rook en veel volk en veel tralala. Hollywood is de naam, zo absurd als maar kan zijn, na zo een fragiel nummer gebracht door een nog veel fragielere mens. Muziek die door merg en been gaat gevolgd door muzak die bedoeld is om door merg en been te gaan. De combinatie van de drie nummers is zot. Uniek.