Sinds dit weekend komt ons plat water uit de kraan. Het flessenwater (zonder bruis) hebben we in de supermarkt aan ons laten voorbij gaan. Een week of twee geleden zag ik een reportage van de BBC op Canvas over de impact van flessenwater op het milieu.
Producing and delivering a litre of bottled water emits hundreds of times as much greenhouse gas as a litre of tap water.
Then you’ve got the plastic, only one quarter of which is recycled or the glass that eats so much energy to make and re-use.
Leg daarnaast de kwaliteit van ons drinkwater en het verschil in kostprijs en een mens zou al stevig gek moeten zijn om nog flessenwater te kopen. Een karafke in de frigo … ik ben benieuwd! De smaak valt alvast mee, hoewel ik het water graag ff in de frigo laat afkoelen. TMVW probeert ondertussen ook kraantjeswater op de markt te brengen, om te tonen dat daar op zich niks verkeerd mee is. De Spa’s en de Vitel’s van deze wereld knijpen de billekes stilaan dicht, want het lijkt erop dat er een stevige pro kraantjeswater golf op gang getrokken wordt.
Mania Gent en Charlies Records Fair slaan de handen in elkaar om samen de Mania leven in te blazen. We gaan voor een tijdelijke heropening van de Mania in de Bagattenstraat en zoeken een nieuw evenwicht tussen tweedehands en nieuwe releases met nadruk op vinyl. Na deze proefperiode maken we de balans op om hopelijk definitief de shop verder open te houden
Olé! Als er nieuws is valt dat ongetwijfeld bij groovekit te rapen.
Gisterenavond eindelijk eens gekeken naar I’m not there. Gebaseerd op het leven, de roddels, de muziek, de verhalen en al rest van Bob Dylan.
De moeite? Definitely! Ik heb ervan genoten, alhoewel ik ervan overtuigd ben dat een iets meer Dylan fan dan mezelf meer lagen uit de film zou kunnen halen. Ik denk dat ik in de komende weken hier en daar nog wel iets ga lezen en beluisteren van de man. Ik heb in ieder geval enkele kippenvelmomenten gehad.
Trouwens, dit is de eerste film ooit waarin de dochter van Gainsbourg de vrouw van Bob Dylan speelt, wat ook kan tellen hé!
‘s Ochtends lezen over van die foefelarij en vernielingen in het Begijnhof hier achter de hoek, daar wordt een mens niet bepaald vrolijk van. Dat dat nog steeds kan.
Ik las vandaag op de website van de Standaard dat Styrofoam één van de artiesten is wiens clip op de website van Nike staat. Om het merk meer uitstraling te geven, super gewoon. In een ver verleden (21.06.2003) zijn wij hem gaan beluisteren in de Fnac, voor een zeer select publiek aangezien heel Gent naar de City Parade was, yep zo lang geleden. Een zeer leuke herinnering. Cd’tjes (I’m what’s there to show that something’s missing & Nothing’s Lost) nog ne keer bovenhalen.
ZeitGhost TV is a video-mixtape-hyper-reality-meta-mix of the latest and hottest zeitgeist movies, TV shows, music videos, and news clips, mixed and mashed together into a seamless, kinetic, beat-driven experience of what’s happening… NOW!
Ziet er plezant uit! Meer valt er te lezen op de Vimeo pagina.
Vraag mij niet hoe je “Með suð í eyrum við spilum endalaust” uitspreekt. Maar het album en zijn cover zijn fantastisch. Zeker de leukste cover in de lijst van “blote konten die over vangrails springen” covers.
Recent Comments