freaky.be

Zaterdag was ik in de fnac op zoek naar een laattijdig eindejaarsgeschenk. Ik dacht Englabörn van Jóhann Jóhannsson cadeau te doen.

ik: Goeiedag mijnheer, mag ik u iets vragen?
mijnheer fnac: Natuurlijk.
ik: Englabörn van Jóhann Jóhannsson waaronder staat dat geklasseerd?
mijnheer fnac (met een zeker twinkel in de ogen): Eigenaardig genoeg onder popmuziek, maar ik ga daar ook niet mee akkoord! Maar wacht; ik kijk even of hij binnen is. Ik zie dat hij uitverkocht is, maar hij is in bestelling, drie exemplaren, je kan best ééntje reserveren.
ik: Het was om vanavond cadeau te doen. Maar toch bedankt.

Ik vraag me af waarom die mijnheer ervan uitging dat ik daar ook niet mee akoord zou gaan. Ik had me de moeite gedaan om eerst zelf eens te kijken en had volgende volgorde afgelopen: pop, klassiek, electronische muziek. Enfin, me ervan bewust dat ik in de fnac rondliep.
Muziekwinkels zonder zoekveld zijn een echt doolhof, waar ik graag – de fnac even buiten beschouwing gelaten – in verdwaal.