Woensdagavond 05/12, hups op de fiets naar huis, iets eten, een babbelke slaan, hakjes uit sportschoentjes aan, fietske weer op en naar de Voorruit, naar meneer Daan Struyven gaan kijken. En het was weer eens de moeite, het is officieel ik ben fan. Eerst wat oude nummerkes, dan wat zachte nummerkes, dan een nummer dat Daan niet op plaat wil opnemen omdat het ongeluk zou brengen, over waarom hij drinkt en rijdt. en dan een nummerke dat blijkbaar na een week op de radio verboden was over de scheiding van Vilvoorde en Renault, ik kan me jammer genoeg de tekst niet meer herinneren, het ging in elk geval over franse wagens. Vervolgens de zaal laten ontploffen en dat allemaal met een présence van een klassepodiumbeest! Hij heeft Jamais Neutral, Petit Vaurien, Promis Q gespeeld dus ik was al content.
Waarom ik van zijn muziek hou is die energie, net dat ietjes anders, maar steeds vanuit de buik. Het heeft iets van authentieke kitsch. Van een intieme, ruwe nummers tot uitbundige euforische muziek en hij brengt elk nummer alsof het een kindje van hem is.

Dat Drink and Drive liedje is machtig mooi… dat heeft hij ook nog gespeeld op de Stubru Bezet uitzending van begin dit jaar.
Nog te herbeluisteren denkik..