Gisteren de tentoonstelling Passage du temps in le Tri Postal (Rijsel) bezocht. Een selectie van hedendaagse kunst (vanaf jaren ‘70 tot nu) uit de privécollectie van de heer François Pinault. En meneer Pinault heeft smaak en visie. In onderstaand citaat vertelt François Pinault hoe hij kunst verzamelen ziet. Mooi gezegd, en bovendien is de tentoonstelling de getuige en belichaming van de emotie, tijdsgeest en vrijheid waarover hij het heeft in het krantje bij de tentoonstelling.
On n’élabore pas une collection en suivant un fil conducteur. On ne part pas avec l’idée de construire un musée. C’est une succession de moments, d’émotions, de sensibilités, d’occasions. Franchement je me fie à mon oeil et à ce que je ressens devant un objet d’art. Chaque oeuvre est un signe du temps dans lequel nous vivons et nous, nous changeons continuellement. … Une collections privée est un acte de liberté. Cet acte n’est pas soumis, comme une collection publique, à des contraintes, à des règles strictes. Ce qui me motive avant tout, c’est l’émotion que je ressens devant une oeuvre d’art.
De ruimte van dit oud industrieel pand past perfect voor dergelijke tentoonstelling. Veel ruimer, authentieker en ongedwongener dan een museum. En dat vertaalt zich onmiddellijk in de sfeer die er op de tentoonstelling hangt. Iedereen loopt daar op zijn gemak, gaat ne keer terug, slaat een babbelke, neemt efkes een pauze. Iets wat mij veel beter ligt dan die stijve burgelijke sfeer die er naar mijn aanvoelen soms in musea hangt. Sommige werken vond ik echt indrukwekkend, hebben mij echt geraakt, andere minder. Ieder werk, of installatie had zijn eigen ruimte of hoekje, zodat je elk werk afzonderlijk kan bekijken en aanvoelen, dat vind ik super.
Hat tip: Vince
… en guess what … als we elkaar na een uurke ofzo weerzien ben ik de enige met een doos schoenen in de hand. Yups, een paar nieuwe Stan Smiths uit de Adidas Store in Rijsel. Het is een variant op de originele kleuren, maar ik vind ze yummie! Nieuwe sneakers! Hoera!
Recent Comments