Ik las vandaag ergens, op apartment therapy denk ik, dat Lucienne Day gestorven is. Samen met haar man Robin Day waren ze de Ray en Charles Eames van de UK. Lucienne ontwierp stoffen, in de jaren vijtig, mooie stoffen. Lees zeker het overlijdensbericht op the Guardian eens.
Er is een nieuw boekske op de markt. Niemand zit op nieuwe boekskes te wachten, maar toch zijn er mensen die nieuwe boekskes uitbrengen. De laatste plaats waar ik boekskes las was de pot, en ik betrap me toch steeds vaker op de pot met de iPod Touch. Maar enfin, … Apollo heet het boekske en die ene mens die ik ken die eraan mee werkt is een sympathieke mens.
De ondertitel is Muziek – Film – Informatie – Inspiratie. Het boekske is een pagina of 100 dik en kost 4 euroten. Als ik het boekske zou moeten omschrijven zou ik zeggen dat het een Knack Focus on steroids is. (Pop)Cultuur.
De eerste indruk is … mja. Voor mij is het allemaal een beetje veel. Misschien volgt er wat meer wanneer ik het volledig gelezen heb, maar ik zie graag boekskes met weinig maar lange artikels. Anderzijds, als je zo een Focus Knack lezer bent en je vindt dat die te dun geworden is … niet twijfelen. Enfin, ontdek het zelf, neem eens een exemplaar mee als je uw lottoformulier gaat binnensteken.
Terwijl het ventje in Rotterdam in een cinemazetel zat, nam ik de gelegenheid te baat om er even wat fotografie te gaan proeven. In de Fotogalerie (van de Academie) loopt (nog tot 7/2) de Photo Academy Award, werken uit een internationale fotocompetitie voor laatstejaars en afgestudeerden van Nederlandse en Belgische academies. Een dertigtal jonge fotografen stelt er een selectie foto’s tentoon. Mijn aandacht ging vooral uit naar de Gentse Bieke Depoorter, die met haar Ruslandproject Oe menia eind vorig jaar in NY werd onderscheiden met de Magnum Expression Award (zie hierover mijn eerdere post dd 26/10/2009). Nog over Rusland: aangrijpende foto’s van Masha Osipova en Pavel Prokopchik, die elk op een heel eigen manier hun verhaal in beeld weten te brengen – 2 namen om te blijven volgen! Deze expo reist in maart naar Antwerpen.
Van een heel ander kaliber nog is Nicholas Nixon (°1947), Amerikaans fotograaf die vooral bekend werd met zijn portret- en documentaire fotografie. In het Nederlands Fotomuseum loopt momenteel de expo The Brown Sisters, een fascinerende zwart-wit portretreeks van zijn vrouw Bebe Brown en haar drie zussen. Nixon maakt 1 portret per jaar, met alleen de gezichten met een deel van de lichamen, en de zussen steeds in dezelfde orde van links naar rechts: Heather, Mimi, Bebe en Laurie. De serie is een sterk beeldverhaal over de sporen die de tijd achterlaat. De eerste foto dateert uit 1975, de meest recente uit 2009. Nixon werkt met breed formaat, en drukt zijn foto’s af vanaf 8X10 inch negatieven. Hij won verschillende prestigieuze prijzen, oa de National Endowment for the Arts Photography Fellowship en Guggenheim Fellowships. Een intrigerende kijkervaring!
We here at Rhizome have been busy assembling an entire week’s worth of documentaries about the history of electronic music. We’ve tried to keep the subject matter diverse — with documentaries covering the technology behind the music to the emergence of a number of different genres, from krautrock to jungle. We hope you enjoy the selection.
De 47-jarige Konstantin Popov, niet de beloftevolle Russische filmregisseur/producer, maar wel journalist bij het Siberische weekblad Tomskaja Gazeta, overleed gisteren na 2 weken coma in een ziekenhuis in Tomsk ten gevolge van beestachtige mishandelingen bij een politieverhoor. Zijn lichaam was naar verluidt zwaar toegetakeld, chirurgen waren geschokt. Motief onbekend. De 26 jarige dader, politieofficier Alexei Mitajev, werd gearresteerd voor doodslag en machtsmisbruik. Het Commitee to protect journalists uitte zijn bezorgdheid over het stijgende geweld tegen journalisten in Rusland. Het zoveelste fait-divers in de ochtendkrant bij een dampende kop koffie…
“I think records were just a little bubble through time and those who made a living from them for a while were lucky. There is no reason why anyone should have made so much money from selling records except that everything was right for this period of time. I always knew it would run out sooner or later. It couldn’t last, and now it’s running out. I don’t particularly care that it is and like the way things are going. The record age was just a blip. It was a bit like if you had a source of whale blubber in the 1840s and it could be used as fuel. Before gas came along, if you traded in whale blubber, you were the richest man on Earth. Then gas came along and you’d be stuck with your whale blubber. Sorry mate – history’s moving along. Recorded music equals whale blubber. Eventually, something else will replace it.”
Set in the 1980s, Cracker Bag is a gentle suburban observation which subtly reflects a disenchanting prelude to the coming of age.
Winner of the Palme D’Or – Short Film Cannes Film Festival 2003.
Door Glendyn Ivin.
Recent Comments